1
کارشناس ارشد میکروبیولوژی، مربی، دانشکده مهندسی فن آوریهای نوین، دانشگاه شهید بهشتی
2
دکترای میکروبیولوژی، استادیار دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران
3
دکترای صنایع خمیر کاغذ، دانشکده مهندسی فن آوریهای نوین، دانشگاه شهید بهشتی
چکیده
تنوع زیستی باکتری های غالب دریایی در 9 ایستگاه، در خط ساحلی شمالی خلیج فارس از جزیره قشم تا بندر گناوه مورد بررسی قرار گرفت. نمونه گیری از آب و رسوبات ساحلی انجام شد . سفارش باکتری ها با تکنیک نشان داد که تعداد کل باکتری های قابل کشت در این ایستگاه ها متغیر می باشد این نتایج نشان دهنده تعداد نسبتا بالای جمعیت های باکتریایی در آب و رسوبات خلیج فارس است. وقت های متوالی از نمونه ها بر روی پلیت های حاوی محیط کشت تهیه شده است از آب استریل دریا، تلقیح شد. پس از انکوباسیون و رشد مناسب کلنی ها، از هر نمونه دو کلنی با بیشترین تعداد، جهت شناسایی انتخاب گردید. با بررسی های مورفولوژیکی و بیوشیمیایی و همچنین تعیین درصد گوانین و سیتوزین DNA،اعضای جنس های سود و موناس، ویبربو،آلتروموناس،فلاوویاکتریوم، باسیلوس، مایکوباکتریوم و آلکالیجنس شناسایی گردیدند و این گونه به نظر می رسد که در ایستگاه های مورد مطالعه جمعیت غالب را تشکیل می دهند.
ابوالحسنی سورکی,علی , رعایایی اردکانی,محمد و کرمانیان,حسین . (1384). تنوع زیستی باکتریایی و تعداد کل کل باکتری های قابل کشت در منطقه جزری مدی سواحل شمالی خلیج فارس. (e97003). فصلنامه علوم محیطی, 3(9), e97003
MLA
ابوالحسنی سورکی,علی , , رعایایی اردکانی,محمد , و کرمانیان,حسین . "تنوع زیستی باکتریایی و تعداد کل کل باکتری های قابل کشت در منطقه جزری مدی سواحل شمالی خلیج فارس" .e97003 , فصلنامه علوم محیطی, 3, 9, 1384, e97003.
HARVARD
ابوالحسنی سورکی علی, رعایایی اردکانی محمد, کرمانیان حسین. (1384). 'تنوع زیستی باکتریایی و تعداد کل کل باکتری های قابل کشت در منطقه جزری مدی سواحل شمالی خلیج فارس', فصلنامه علوم محیطی, 3(9), e97003.
CHICAGO
علی ابوالحسنی سورکی, محمد رعایایی اردکانی و حسین کرمانیان, "تنوع زیستی باکتریایی و تعداد کل کل باکتری های قابل کشت در منطقه جزری مدی سواحل شمالی خلیج فارس," فصلنامه علوم محیطی, 3 9 (1384): e97003,
VANCOUVER
ابوالحسنی سورکی علی, رعایایی اردکانی محمد, کرمانیان حسین. تنوع زیستی باکتریایی و تعداد کل کل باکتری های قابل کشت در منطقه جزری مدی سواحل شمالی خلیج فارس. فصلنامه علوم محیطی. 1384;3(9):e97003.