دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علوم محیطی 3115-7173 18 3 2020 09 22 Effect of nitrogen fixating, potassium and phosphorus solubilizing bacteria on Mungbean (Vigna radiata) yield and components yield بررسی اثر باکتری‌های آزادزی تثبیت کننده نیتروژن، آزاد کننده فسفات و پتاسیم بر عملکرد و اجزای عملکرد دو توده ماش (.Vigna radiata. L) 1 14 98149 10.29252/envs.18.3.1 FA افسانه یوسفی گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد رضا میرزایی تالار پشتی گروه کشاورزی اکولوژیک، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران فاطمه سادات آقامیر گروه کشاورزی اکولوژیک، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران جعفر نباتی گروه پژوهشی بقولات، پژوهشکده علوم گیاهی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2018 05 13 Introduction: Economic problems caused by increased consumption of fertilizers from one hand and environmental issues related to non-scientific consumption of such fertilizers (e.g., pollution of water and soil, loss of soil fertility, and crop quality) on the other hand, have shifted attentions towards application of biological fertilizers. In order to reduce environmental pollution and ecological damage caused by the use of chemical fertilizers, there is a need to use resources and inputs, which not only meet crop nutrient requirements, but also guarantee the long-term sustainability of agricultural systems. The purpose of this study was to reduce the harmful effects of chemical fertilizers on the agroecosystem and to reduce the cost associated with crop production through application of biofertilizers (free-living nitrogen-fixating bacteria, and potassium and phosphate solubilizing bacteria) on mung bean. Material and methods: A field experiment was carried out as a randomized complete block design with factorial arrangement of treatments. Two mung bean genotypes (Dezfouli and Indian) were planted under six fertilization systems at the Agricultural Research Station of Ferdowsi University of Mashhad, Iran in 2017. Fertilization treatments were Nitro Bacteria (NB), Phosphate Power Bacteria (PhPB), Potassium Power Bacteria (PPB), NB+PhPB+PPB, chemical nitrogen fertilizer (N), and no fertilizer as control (C). Prior to planting, the soil was sampled at a depth of 0-30 cm for measurement of common physico-chemical characteristics. At the end of the growing season, an area of 1 m2 from the middle of each plot was harvested for crop traits. Plant height, the number of branches per plant, grain yield, biological yield, and yield components including the number of pods per plant, the number of seeds per pod, and 100-seed weight were measured accordingly. Results and discussion: The results showed a significant difference between mung bean genotypes and also fertilization treatments regarding yield and yield components (p < 0.05). The highest biological yield (6555 kg ha-1 ) and grain yield (1558 kg ha-1 ) were obtained from Dezfouli genotype under NPB+PhPB+PPB treatment. The lowest biomass and grain yield were observed for Indian genotype under control treatment with 3518 and 1393 kg ha-1 , respectively. The results showed that the combined application of nitrogen stabilizing bacteria and potassium and phosphate release bacteria, due to increased access to nutrients that is an effective factor in stimulating the growth and photosynthesis of plants, improved conditions for growth and production of photosynthetic materials, and also increased the yield of mung bean plants. Conclusion: It was revealed that the combined application of various biofertilizers not only improves the mung bean yield, but also can reduce negative aspects of chemical fertilizer application in crop production systems. Paying attention to more frequent use of biological fertilizers could be considered as an important agroecological approach, which results in healthier soil and water resources. سابقه و هدف: مشکل های اقتصادی ناشی از افزایش رو به رشد مصرف کودهای شیمیایی از یکسو و مسئله های محیط ‌زیستی مرتبط با مصرف غیر علمی این کودها از قبیل ایجاد آلودگی های آب و خاک، افت سطح حاصلخیری خاک و کاهش کیفیت فرآورده های گیاهی از سوی دیگر، زمینه های توجه بیشتر به کودهای زیستی را فراهم کرده است. برای کاهش آلودگی های محیط زیستی و آسیب های بوم شناختی ناشی از کاربرد کودهای شیمیایی باید از منبع ها و نهاده هایی استفاده کرد که افزون بر تـأمین نیازهای فعلی گیاه به پایداری سامانه های کشاورزی در بلند مدت نیز منجر ‌شود. هدف این پژوهش، کاهش پیامدهای مخرب مواد شیمیایی در محصول های کشاورزی و کاهش هزینه با استفاده از تولید با تیمارهای کودهای زیستی (شامل باکتری های آزادزی نیتروژن و باکتری های حل کننده فسفات و پتاسیم) و اثر آنها بر عملکرد ماش بود .مواد و روش ها: به منظور بررسی اثر باکتری‌های آزاد کننده فسفات، پتاسیم و آزادزی تثبیت کننده نیتروژن بر عملکرد و اجزای عملکرد ماش، آزمایشی در سال زراعی 1396 در مزرعه پژوهشی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد به‌صورت فاکتوریل (2*6) در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی، با دو توده ماش (دزفولی و هندی)، شش تیمار و سه تکرار اجرا شد. قبل از کاشت از عمق 30 - 0 سانتی‌متری خاک محل آزمایش، نمونه خاک مرکب تهیه شد و ویژگی های فیزیکی و شیمیایی خاک اندازه‌گیری شد. در پایان فصل رشد، پس از رسیدگی فیزیولوژیک، برداشت از چهار ردیف میانی با حذف اثر حاشیه ای از سطح یک متر مربع انجام شد و صفاتی از قبیل ارتفاع بوته، تعداد شاخه فرعی در بوته، عملکرد دانه، عملکرد زیستی، سنجه برداشت و اجزای عملکرد شامل: تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در غلاف، تعداد دانه در بوته و وزن صد دانه اندازه گیری شد. نتایج و بحث: نتایج نشان داد بین عملکرد و اجزای عملکرد ماش و در تیمارهای مختلف کودهای زیستی اختلاف معنی دار وجود داشت. بیشترین عملکرد زیستی (6555 کیلوگرم در هکتار) و عملکرد دانه (1558 کیلوگرم در هکتار) از توده ماش دزفولی به دست آمد و کمترین عملکرد زیستی و عملکرد دانه به ترتیب (3518 کیلوگرم در هکتار)، (1393 کیلوگرم در هکتار) در توده ماش هندی در تیمار شاهد مشاهده شد. نتایج نشان داد، کاربرد همزمان باکتری های آزادزی تثبیت کننده نیتروژن و باکتری های آزادکننده پتاسیم و فسفات، به دلیل افزایش دسترسی به عنصرهای غذایی که عاملی مؤثر در تحریک رشد و فتوسنتز گیاهان است، سبب بهبود شرایط برای رشد، تولید مواد فتوسنتزی و در نتیجه افزایش عملکرد در بوته ماش شد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد، کاربرد همزمان باکتری های زیستی نه تنها عملکرد ماش را افزایش داد؛ بلکه سبب کاهش اثرهای منفی استفاده از کودهای شیمیایی در سیستم تولید محصول های کشاورزی نیز شد. ضرورت توجه به کودهای زیستی به عنوان رهیافت های کشاورزی بوم شناختی برای جلوگیری از آلودگی منبع های آب و خاک می باشند. در این راستا کاربرد کودهای زیستی از جمله راهبردهای دستیابی به هدف های کشاورزی بوم شناختی است.

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علوم محیطی 3115-7173 18 3 2020 09 22 An approach to reduce the redhead syndrome in farmed shrimps in Choeibdeh Complex in Abadan روشهای کاهش عارضه سر قرمزی در میگوهای پرورشی مجتمع چوئبده آبادان 15 31 98153 10.29252/envs.18.3.15 FA مهرداد محمدی دوست بخش بهداشت و بیماریهای آبزیان، پژوهشکده آبزی پروری آبهای جنوب کشور، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز حسین هوشمند بخش بهداشت و بیماریهای آبزیان، پژوهشکده آبزی پروری آبهای جنوب کشور، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز مینا آهنگرزاده بخش بهداشت و بیماریهای آبزیان، پژوهشکده آبزی پروری آبهای جنوب کشور، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز لفته محسنی نژاد بخش بهداشت و بیماریهای آبزیان، پژوهشکده آبزی پروری آبهای جنوب کشور، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز فاطمه حکمت پور بخش بهداشت و بیماریهای آبزیان، پژوهشکده آبزی پروری آبهای جنوب کشور، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز فرحناز کیان ارثی بخش بهداشت و بیماریهای آبزیان، پژوهشکده آبزی پروری آبهای جنوب کشور، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز Journal Article 2019 07 19 Introduction: Harvesting, transporting, packaging, and storing the farmed shrimp Litopenaeus vannamei are factors that affect the quality of the shrimp Litopenaeus vannamei. The physical stress of the harvest leads to red hepatopancreas and eventually reddish color of the shrimp’s head. Vibriosis and stressful factors such as high pH of the pool and an increase in the organic load of the pool are also effective in causing the redhead syndrome. Redhead syndrome is a negative factor in the shrimp market. The aim of the study was redhead syndrome reduction strategies in the shrimp farm. Material and methods: Two farms were selected, each having three pools with different treatments. In the last month leading to the capture of shrimps, water parameters were measured. Different methods and speeds of transport were also measured. Transport temperature and percentage of redhead syndrome after freezing were measured and results were analyzed. Results and discussion: The results of different treatments showed that 2 to 5% of the harvested shrimps were redheaded, which was directly correlated with the total organic matter (TOM). The harvesting method and using supplementation and metabisulfite had no significant effect on the percentage of redheaded (P <0.05). Using styrofoam for transportation, the redhead syndrome was significantly less observed than the other treatments. Shrimp with redhead syndrome decreased from 16.47 in normal baskets to 3.5 in styrofoam. The normal transport temperature of shrimp was 11.77 °C, which decreased to -1.38°C in styrofoam transportation. In layered ice treatment, 7.67% redheaded shrimps were observed, which was less than the normal transport. The role of processing was more effective in causing redhead syndrome than the methods of culture and harvesting. The percent of shrimp with redhead syndrome were recorded in two farms 67.50±3.12 to 64.06±2.57 % in different treatments. The post-freezing temperature of shrimps at the two processing centers showed a significant difference (P <0.05). At center one, the temperature of frozen shrimp was -10.11±0.63 °C and the mean shrimps with redhead syndrome was 64.06±2.57. The mean temperature of frozen shrimp in the second processing centers was - 15.03±0.25° C and the mean number of shrimps with redhead syndrome was 67.50±3.12%. Conclusion: According to the results, transport and harvest management were effective in the percentage of shrimps with redhead syndrome. The best way of transport was by using styrofoam that reduced the percent of redheaded shrimps to 3.5%. Harvest management was less effective in the percentage of redhead syndrome. In other words, with good management of harvest, transport with styrofoam, and good processing, we could reduce the redheaded shrimps by 3%, 8 to 11%, and 27 to 36%, respectively, and in total 38 to 50% after freezing. سابقه و هدف: عملیات صید، برداشت، حمل، بسته بندی و نگهداری میگوی وانامی تا رسیدن دست مصرف کننده از عوامل مهمی بوده که میتواند بر کیفیت میگوی وانامی مؤثر باشد. در زمان صید عوامل فیزیکی ناشی از فشار مکانیکی آنزیمی باعث قرمزی هپاتوپانکراس و در نهایت قرمز شدن رنگ سر میگو میشود. هرچند پاتوژن هایی مانند ویبریوزیس و استرس زا مانند pH باالی استخر و افزایش بار آلی کف استخر هم در بروز این عارضه مؤثر است که بر بازارپسندی محصول به‌طور قطع تأثیر منفی دارد. هدف از این پژوهش، راهکارهای کاهش سر قرمزی در میگوهای پرورشی است. مواد و روشها: با توجه به امکانات موجود در دو مزرعه که در هر مزرعه 3 استخر انتخاب و تیمار بندیهای مختلف در یک ماه آخر منتهی به صید و هنگام صید (با روشهای مختلف صید) و روشهای مختلف حمل (با یونولیت، با بسکت معمولی و با بسکت با سه الیه یخ به عبارت دیگر یخ در سه الیه کف باسکت؛ میانه وباالیه میگوها گذاشته میشود که از این به بعد به_عنوان یخ الیه الیهای نامبرده میشود) و سرعتهای متفاوت حمل شد. همچنین میزان دما و سر قرمزی پس از انجماد در دو کارگاه فراوری و بستهبندی مورد ردیابی و تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج و بحث: نتایج تیمارها نشان داد که 2 الی 5 درصد میگوها صید شده سر قرمز بودند که با بار آلی بستر ارتباط مستقیم دارد (مزرعه شماره 1 با بار آلی 13.15 درصد و مزرعه 2 با میزان 15.76 ثبت شد(. روش صید، استفاده از مکمل و متابی سولفیت بر در صد سر قرمزی تأثیر معنیدار نشان نداد ) P> 0.05 .)میزان سر قرمزی در زمان صید تا رسیدن به کارگاه فرآوری در تیمارهای حمل یونولیت به طور معنیداری از سایر تیمارها کمتر بود. میزان سر قرمزی میگوها از 47 .16 در بسکت معمولی به 3.5 در یونولیت رسید. در حمل معمولی دمای میگوها 11.77 درجه سانتی گراد و در حمل با یونولیت به 1.38 کاهش یافته است. در تیمار یخ الیه الیهای میزان درصدسر قرمزی 7.67 ثبت شد که نسبت به حمل معمولی کمتر بود. نقش عمل آوری در میزان سر قرمزی بسیار مؤثرتر از زمان پرورش و روشهای مختلف حمل و صید بود. به طوریکه میزان سر قرمزی در دو کارگاه 2.57±64.06 الی 3.12±67.50 درصد در تیمارهای مختلف ثبت شد. دمای بعد از انجماد میگوها در مرکز دو مرکز عملآوری دارای اختلاف معنی دار بود ( p < 0.05.(در کارگاه شماره یک، دمای میگوهای منجمد 0.63±10.11 -سانتی گراد و میزان سر قرمزی بهطور متوسط 2.57±64.06 ثبت شد. و در کارگاه 2 که دمای میگوهای منجمد 0.25±15.03 -سانتی گراد بود میزان سر قرمزی بهطور متوسط 3.12±67.50 ثبت شد. میزان دمای عمل آوری بین دو کارگاه عمل آوری اختلاف معنی دار نشان داد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به ترتیب اهمیت میتوان گفت میزان سر قرمزی در میگوها بیشتر از همه در کارگاه عملآوریها بهدلیل دمای باالی سردخانه اتفاق میافتد. در مرحله بعدی روش حمل میگوها از اهمیت بیشتری برخوردار بوده، به طوریکه حمل با یونولیت که بهترین پیشنهاد بوده میتواند با کاهش دمای میگو، میزان سر قرمزی را به 3.5 درصد تقلیل دهد. مدیریت صید کمترین تأثیر را در سر 1 قرمزی دارد. و کیفیت آن با اندازهگیری بار آلی بستر مشخص میشود. به عبارت دیگر با مدیریت مناسب صید 3 درصد، حمل با یونولیت 8 تا 11 درصد و فرآوری مناسب 27 الی 36 درصد، در مجموع 38 تا 50 درصد کاهش سر قرمزی میگوها را بعد از انجماد داشتیم.

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علوم محیطی 3115-7173 18 3 2020 09 22 Climate change and changes in the baseline of coastline countries: solutions and challenges تغییرات اقلیمی و تغییرات خطوط مبدأ کشورهای ساحلی: راهکارها و چالش‌ها 32 48 98159 10.29252/envs.18.3.32 FA همایون حبیبی گروه حقوق بین‌الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران هاجر راعی دهقی گروه حقوق بین‌الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران Journal Article 2019 10 15 Introduction: Human ability to transform the environment raised a new environmental concern all over the globe, namely climate change. Today, global warming and sea level rise resulted from polar ice melting are the most immediate, definitive, and visible effects of climate change. One of the effects of these changes is the likelihood that coastal states, especially small island states, will be deprived of their former maritime zones. Since the baseline is the basis of determination of the maritime zones of the coastal state, with sea level rise, the validity of previous baselines and countries' eligibility for making use of maritime zones have been challenged. It raises the question of whether such countries are still eligible to use the existing baselines or should redraw baselines based on changes. The purpose of this paper was to examine the effects of climate change on baselines of the coastal and archipelagic states and to provide solutions to these countries to counter such effects. Material and methods: In order to examine the impacts of climate change on coastal countries, we first discussed the effects of climate change on the oceans. Research shows that the most important of these changes is global warming and sea level rise. Then, the impact of such consequences on the normal and direct baselines of the coastal and archipelagic states was analyzed. Results and discussion: We concluded that the most important effects of such changes on the oceans are global warming and sea level rise. Then, the impact of climate change on the baselines and the authenticity of this legal challenge were assessed. It was concluded that however the Convention on the Law of the Sea 1982 neglected the potential of future changes to base points, by interpreting the drawing of baselines of unstable coastlines and continental shelf, it is possible to accept the right of coastal and archipelagic states to preserve the existing baselines and maritime zones despite sea level changes. Conclusion: This study concluded that the consequences of climate change undoubtedly lead to widespread changes in baselines, and by interpreting the provisions of the convention, it can provide solutions to counter these changes, and eventually, acknowledge the right of coastal states to preserve their former baselines. سابقه و هدف: توانایی بشر برای دگرگون ساختن محیط زیست در تمام کره زمین به نوع متفاوتی از نگرانیهای محیط زیستی یعنی تغییرات اقلیمی دامن زده است. امروزه افزایش گرمایش جهانی و باال آمدن آب دریاها در اثر آب شدن یخهای قطبی، فوری ترین، قطعی ترین و گسترده ترین اثرهای قابل مشاهده تغییرات اقلیمی است. یکی از آثار این تغییرات، احتمال محروم شدن کشورهای ساحلی بویژه کشورهای کوچک جزیرهای از قلمروهای دریایی قبلی شان است، زیرا با باال آمدن آب دریاها نقاط پایه ای که مبنای ترسیم خطوط مبدأ هستند شروع به پسرفت به سمت ساحل نموده و عوارض طبیعی که مبنایی برای ترسیم خطوط مبداء دریای سرزمینی یا آبهای مجمع الجزایری بودند در حال غرق شدن یا تغییر ماهیت هستند. از آنجایی که خط مبدأ مبنای تعیین حدود مناطق دریایی کشور ساحلی است، با باال آب دریاها اعتبار خطوط مبدأ ترسیم شده قبلی و استحقاق کشورها برای برخورداری از منطقه های دریایی برمبنای چنین خطوطی به چالش کشیده شده و این مساله را مطرح میسازد که چنین کشورهایی همچنان سزاوار استفاده از خطوط مبدأ ترسیم شده قبلی هستند یا باید به ترسیم دوباره این خطوط بر اساس تغییرات صورت گرفته اقدام کنند. از اینرو هدف این نوشتار بررسی آثار تغییرات اقلیمی بر خطوط مبدأ کشورهای ساحلی و مجمع الجزایری و بیان راهکارهایی به چنین کشورهایی برای مقابله با چنین آثاری است. مواد و روشها: به منظور بررسی آثار تغییرات اقلیمی بر کشورهای ساحلی در ابتدا به پیامدهای تغییرات اقلیمی بر اقیانوسها پرداخته شد. با توجه به تحقیق های صورت گرفته مشخص شد، مهمترین این تغییرات، گرمایش جهانی و باال آمدن آب دریاها است. سپس تأثیر چنین پیامدهایی بر خطوط مبدأ عادی و مستقیم کشورهای ساحلی و مجمع الجزایری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج و بحث: این نوشتار با بررسی آثار تغییرات اقلیمی بر اقیانوسها به این نتیجه رسید که مهمترین آثار چنین تغییراتی بر اقیانوسها گرمایش جهانی و باال آمدن آب دریاست. این مطالعه با ارزیابی تأثیر تغییرات اقلیمی بر خطوط مبدأ به بررسی واقعی بودن این چالش حقوقی نسبت به انواع خطوط مبدأ پرداخته و نتیجه میگیرد که با وجود آنکه کنوانسیون حقوق دریاها 1982 به معضل تغییرات احتمالی بعدی در محل نقاط پایه بی توجه بوده و در این رابطه سکوت کامل دارد، با اینحال با تفسیر مواد کنوانسیون در مورد ترسیم خطوط مبدأ سواحل ناپایدار و فالت قاره میتوان قائل به حق کشورهای ساحلی و مجمع الجزایری به حفظ خطوط مبدأ قبلی و منطقه های دریایی موجود به رغم تغییرات سطح دریا شد. نتیجه گیری: این مطالعه با ارزیابی آثار تغییرات اقلیمی بر خطوط ساحلی کشورهای ساحلی نتیجه میگیرد که بی تردید پیامدهای تغییرات اقلیمی منجر به تغییرات گسترده در خطوط مبدأ کشورهای ساحلی میشود و با تفسیر مواد کنوانسیون حقوق دریاها میتوان راهکارهایی برای مقابله با این تغییرات بیان نمود و در نهایت قائل به حق کشورهای ساحلی به حفظ خطوط مبدأ قبلی آنها شد.

https://envs.sbu.ac.ir/article_98159_da41a2af2eb2b74708b66a00c4ea0402.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علوم محیطی 3115-7173 18 3 2020 09 22 Application of satellite images and object-oriented processing in land use/land cover map extraction to model ecosystem services (case study: Lorestan province) بکارگیری تصاویر ماهواره‌ای و پردازش شیء‌گرا در استخراج نقشه کاربری و پوشش زمین ها با هدف مدل‌سازی خدمات اکوسیستم (مطالعه موردی: استان لرستان) 49 73 98160 10.29252/envs.18.3.49 FA زهرا اسدالهی گروه محیط‌ زیست و شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران مصطفی کشتکار گروه برنامه ریزی و طراحی محیط زیست، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران ضیاءالدین باده‌یان گروه جنگل، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران Journal Article 2019 11 08 Introduction: Due to the importance of ecosystem services mapping in decision making, different approaches have been developed for mapping ecosystem services. InVEST software is based on models that combine land use/cover with ecosystem services, and so land use is considered an essential component of all models. Currently, remote sensing technology is one of the top techniques in land use/cover map extraction using both pixel-based and object-oriented methods. While the pixel-based method is based on the classification of numerical values of images, object-oriented image processing is more accurate in the classification process, due to the use of spectral information, texture, and content information, being widely used in all sectors including environmental sciences. In this regard, the present study aimed to apply satellite images and object-oriented processing in land use/cover mapping and habitat services modeling. Material and methods: The research was carried out using eCognition 9.01 and InVEST3.0 software in four steps including preparing information, object-oriented processing of satellite images, object-oriented classification, and finally, habitat modeling. Images of Landsat and Sentinel satellites were fused to the eCognition software and processed in conjunction with ASTER digital elevation model data. Segmentation was performed as the first step of object-oriented classification using multi-resolution segmentation algorithm. Due to the size of the study area and the average spatial resolution of Landsat images, the images were segmented with 30 scales, 0.4 coefficient, and 0.5 compression. Geometry, vegetation (NDVI), Pixel Gray Surface Composition (GLCM), and lighting degrees were classified using the Assign class classification algorithm. Then, by matching the extracted map with 130 teaching points, the accuracy of the kappa coefficient was determined. Next, land use/cover map was introduced into InVEST software. Results and discussion: The results and statistics obtained from object-oriented classification accuracy presented acceptable results with a kappa coefficient of 0.93. In the study area, land use/cover classes were prepared in six categories including irrigated and rain-fed agriculture, forest, rangeland, man-made areas, and water resources. According to the results, rangeland and forest types with an area of 39.8% and 33.0% covered more than 72.8% of Lorestan Province’s area. Major problems with land use mapping were the inability of 30-m pixel Landsat satellite imagery to distinguish between rain-fed agriculture, rangeland, and low-density forest types due to their spectral similarity as well as rural areas due to their small surface area. Hence, we attempted to overcome this limitation by modifying the segment characteristics such as shape, tone, texture, and other information. Habitat suitability was considered for each land use class. The susceptibility of each habitat type to the threats in the study area was also weighted. Human threats affecting habitat quality were classified into three groups of agricultural lands, residential areas, and roads. Finally, the model was implemented and a habitat quality index was obtained with values ranging from zero to one. Conclusion: There are different approaches to ecosystem services mapping, one of which is extracting ecosystem services information directly from land use/cover maps. Such an approach is appropriate for large-scale areas that are restricted in terms of available data and expert knowledge, and the service is directly related to land use. سابقه و هدف: با توجه به اهمیت ویژه نقشه های خدمات اکوسیستم در تصمیم گیری، رویکردهای مختلفی برای نقشه سازی خدمات اکوسیستم توسعه داده شده است. نرمافزار InVEST مبتنی بر مدلهایی است که داده کاربری و پوشش زمینها را با عرضه خدمات اکوسیستم مرتبط میسازد، به طوریکه کاربری زمینها، یک مؤلفه اساسی برای کلیه مدلها محسوب میشود. درحال حاضر فنآوری سنجش از دور یکی از تکنیک های برتر دراستخراج نقشه کاربری و پوشش زمینها با استفاده از دو روش پیکسل پایه و شیءگرا محسوب میشود. درحالیکه روش پیکسل پایه مبتنی بر طبقه بندی ارزشهای عددی تصویرهامی باشد،پردازش شیءگرای تصاویر به دلیل استفاده از مطالعات طیفی و مطالعات مربوط به بافت و محتوا نیز در فرآیند طبقه بندی از دقت باالاتری برخوردار است. به طوریکه کاربرد گسترده ای در تمامی بخشها از جمله علوم محیطی دارد.در این راستا پژوهش حاضر با هدف بکارگیری تصاویر ماهواره ای و پردازش شیءگرادر تهیه نقشه کاربری و پوشش زمینهای استان لرستان و مدلسازی خدمات زیستگاهی انجام شد. مواد و روشها: پژوهش با بکارگیری نرم افزارهای 9.01 eCognition و 0.InVEST3 طی چهار گام شامل آماده سازی الیه های مطالعاتی، پردازش شیءگرای تصویرهای ماهوارهای، طبقه بندی شیءگرا و در نهایت مدلسازی خدمات زیستگاهی انجام شد. تصاویر دو ماهوارهلند ست و سنتینلدر محیط نرم فزار eCognition فیوژن شده و در تلفیق با داده های مدل رقومی ارتفاع سنجنده ASTER مورد پردازش قرار گرفته است. سگمنت سازی به عنوان اولین مرحله طبقه بندی شیءگرا با استفاده از الگوریتم Segmentation Multiresolution انجام شد. به دلیل بزرگی منطقه مورد مطالعه و قدرت تفکیک مکانی متوسط تصاویر لندست، تصاویر با مقیاس 30 ،ضریب شکل 0.4 و فشردگی0.5 سگمنت سازی شد و بر اساس الگوریتم فازی اشتراک ،کاربری های مورد نظر با استفاده از سنجه هایی نظیربافت ، شاخص تفاضل نرمال شده پوشش گیاهی ، هندسه ، ترکیب سطوح خاکستری پیکسل و درجات روشنایی طبقه بندی شدند که در این رابطه الگوریتم طبقه بندی class Assign مورد استفاده قرار گرفت. سپس با مطابقت دادن نقشه مستخرج با 130 نقطه تعلیمی،دقت و صحت طبقه بندی با ضریب کاپا مشخص شد. در ادامه نقشه کاربری و پوشش زمین ها به منظور مدلسازی خدمات زیستگاهی وارد نرم افزار InVEST شد. نتایج و بحث: نتایج و آمار به دست آمده برای دقت و صحت طبقه بندی با پردازش شیءگرا نتایج قابل قبولی را بیان کرد به طوریکه ضریب کاپای طبقه بندی معادل 0.93 برآورد شد. در محدوده مورد مطالعه طبقات کاربری و پوشش زمین ها در شش طبقه شامل کشاورزی آبی و دیم، جنگل، مرتع، منطقه های انسان ساخت و منبع های آب تهیه شدند. بنابر نتایج،مرتع هاو جنگل با درصد مساحت 39.8 و 33 درصد بیش از 72.8 درصد سطح استان لرستان را به خود اختصاص داده اند. از جمله مشکلات تهیه نقشه کاربری زمین ها به عدم توانایی تصاویر ماهوارهای لندست با ابعاد پیکسلی 30 متری در تفکیک زارعت دیم، مرتع ها و جنگلهای کمتراکم به دلیل تشابه طیفی آنها و همچنین منطقه های روستایی به دلیل سطح کوچک آنها اشاره نمود. بنابراین سعی شد که با استفاده از تغییر ویژگی های سگمنت نظیر شکل، تن، بافت و همچنین مطالعات جانبی این محدودیت برطرف شود. برای هر طبقه کاربری زمین ها درجه مطلوبیت زیستگاه در نظرگرفته شد. همچنین حساسیت هریک از تیپ های زیستگاه به تهدیدات موردنظردر منطقه موردمطالعه وزن دهی شد. عاملهای تهدید انسانی مؤثر بر کیفیت زیستگاه در سه گروه زمینهای کشاورزی، منطقه های مسکونی و جاده هاقرار گرفتند. در نهایت با اجرای مدل، سنجه کیفیت زیستگاه با ارزشی بین صفر تا یک حاصل شد. نتیجه گیری: رویکردهای مختلفی برای نقشه سازی خدمات اکوسیستم وجود دارد که یکی از آنها استخراج مطالعات خدمات اکوسیستم به طور مستقیم از نقشه های کاربری و پوشش زمینها است. چنین رویکردی برای آن دسته از منطقه های بزرگ مقیاس مناسب است که از نظردادههای دردسترس و نیروی متخصص محدودیت دارند و خدمت مورد بررسیبهطور مستقیم با کاربری زمین ها مرتبط است.

https://envs.sbu.ac.ir/article_98160_4ca68c92aac70c49da9a0b54b7d46d23.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علوم محیطی 3115-7173 18 3 2020 09 22 Green synthesis of magnetic iron-nickel oxide nanoparticles using Terminalia chebula extract سنتز سبز نانو ذرات اکسید مغناطیسی آهن - نیکل با استفاده از عصاره هلیله سیاه 74 84 98161 10.29252/envs.18.3.74 FA حدیثه اسدیان گروه شیمی، دانشکده شیمی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران فریبا تدین گروه شیمی، دانشکده شیمی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ساناز رئیس فرشید گروه شیمی، دانشکده علوم، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2019 09 25 Introduction: Nowadays, the use of green synthesis methods without the use of chemicals to produce biocompatible nanoparticles with specific properties has been widely considered. One of the most important methods of green synthesis is the production of metallic nanoparticles using organisms. Exploiting various plant materials for green synthesis of nanoparticles is a green technology because it does not involve any harmful chemicals. One of the techniques of the green synthesis method is the use of plant extracts, which reduces metal salts to metal ions by using reductive compounds in them. In recent years, coated magnetic nanoparticles have found new and widespread applications in industry and medicine due to their unique properties. Modifying the surface of these nanoparticles by plant extract enhances their efficiency in absorbing hazardous dyes and mineral pollutants. They also have antibacterial and anti-inflammatory activities. Material and methods: In order to synthesize the nanoparticles, iron chloride and nickel nitrate salts were mixed with the extract of Terminalia chebula and subjected to severe stirring. The immediate change of color from brown to black at this stage indicated the revival of metal ions to metal salts. The sample was then dried and powdered with mortar. Structure and morphology of synthesized nanoparticles were investigated by Fourier Transform Infrared Spectroscopy (FTIR), X-ray Diffraction (XRD), and Scanning Electron Microscope (SEM). Results and discussion: The purpose of this research was to synthesize and develop a novel method for the preparation of super-magnetic nanoparticles using environmental and green chemistry methods. For this purpose, T. chebula was used as a medicinal plant in the preparation of iron-nickel magnetic nanoparticles for the first time. The FTIR method confirmed the surface modification of magnetic nanoparticles using T. chebula extract and SEM determined the morphology and approximate size of uncoated and bio operative magnetic nanoparticles. The results also showed that the nanoparticles were nearly spherical with approximately 26.67 nm average diameter. The X-ray diffraction pattern showed the crystalline nature, high purity, and cube-centered structure of the uncoated and bioactive magnetic nanoparticles. Conclusion: The proposed method in this study makes it possible to synthesize green binary magnetic nanoparticles using the extract of T. chebula. Not using hydrothermal and sedimentary methods in nanoparticle fabrication as well as preparation of a plant extract in the aquatic environment were important advantages of this study. According to this method, phenolic antioxidant compounds in the plant extract simultaneously reduced metal ions and chelating agents and also the synthesis of metal nanoparticles, which also have antibacterial properties. سابقه و هدف: امروزه استفاده از روشهای سنتز سبز بدون استفاده از مواد شیمیایی، جهت تولید نانو ذرات زیست سازگار، با ویژگی های معین مورد توجه قرار گرفته است. یکی از مهمترین روشهای سنتز سبز، تولید نانو ذرات فلزی با استفاده از ارگانیسم ها است. بهره برداری از مواد مختلف گیاهی برای سنتز نانو ذرات یک فناوری سبز محسوب میشود، زیرا هیچ ماده شیمیایی مضری را درگیر نمیکند. یکی از تکنیکهای روش سنتز سبز استفاده از عصاره گیاهان است که با استفاده از ترکیبهای احیا کننده موجود در خود، سبب احیای نمکهای فلزی به یونهای فلزی میشوند. در سالهای اخیر نانو ذرات مغناطیسی پوشش دار شده با توجه به ویژگیهای منحصر به فرد خود کاربردهای جدید و گسترده ای در صنعت و پزشکی پیدا کردهاند. اصالح سطح این نانو ذرات توسط عصاره گیاه سبب افزایش کارایی و راندمان آنها در زمینه جذب رنگهای خطرناک و آالاینده های معدنی میشود. همچنین به دلیل فعالیتهای خوب ضد باکتریایی و ضد التهابی از آنها در زمینه بیولوژیکی نیز میتوان استفاده نمود. مواد و روشها: جهت سنتز نانو ذرات مغناطیسی نمکهای کلرید آهن و نیترات نیکل با عصاره هلیله سیاه مخلوط و تحت همزن شدید قرار گرفتند. تغییر فوری رنگ در این مرحله از قهوه ای به سیاه نشان دهنده احیای یونهای فلزی به نمکهای فلزی بود. سپس نمونه خشک و به کمک هاون پودر شد. ساختار و ریخت شناسی نانو ذرات سنتز شده با استفاده از تکنیکهای طیف سنجی تبدیل فوریه مادون (FTIR) قرمز و میکروسکوپ ، پراش اشعه ایکس (XRD) الکترونی روبشی (SEM) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج و بحث: هدف از این پژوهش سنتز و توسعه یک روش جدید برای تهیه نانو ذرات با ویژگی سوپر مغناطیسی با استفاده از روشهای محیط زیستی و شیمی سبز است. بدین منظور از هلیله سیاه به عنوان یک گیاه دارویی برای اولین بار در تهیه نانو ذرات مغناطیسی اکسید آهن - نیکل استفاده شد. طیف سنجی تبدیل فوریه مادون قرمز، اصالح سطح نانو ذرات مغناطیسی با استفاده از عصاره هلیله سیاه را تأییدکرد و میکروسکوپ الکترونی روبشی ریخت شناسی و اندازه حدودی نانو ذرات مغناطیسی بدون پوشش و زیست عملگرا شده با این عصاره را معین نمود. همچنین این نتایج نشان داد که نانو ذرات از نظر ساختار کمابیش کروی و قطر متوسط ذرات آنها 26.67 نانومتر بوده است. الگوی پراش اشعه ایکس طبیعت کریستالی، خلوص باال و ساختار مکعب محور نانو ذرات مغناطیسی بدون پوشش و زیست عملگرا شده را به خوبی نشان داد. نتیجه گیری: رویکرد ما استفاده از عصاره آبی استخراج شده از هلیله سیاه به عنوان عامل کاهش دهنده، تثبیت کننده و پوششی در سنتز نانو ذرات مغناطیسی آهن و نیکل است. روش پیشنهادی در این پژوهش سنتز سبز نانو ذرات مغناطیسی دو جزیی با استفاده از عصاره گیاه هلیله سیاه را امکان پذیر می سازد. استفاده نکردن از روش های هیدروترمال و هم رسوبی در ساخت نانو ذره و همچنین تهیه عصاره گیاه در محیط آبی و کاربرد آن از مزایای مهم این تحقیق میباشد. بنابر این روش ترکیبهای آنتی اکسیدانی پلی فنولی موجود در عصاره گیاه همزمان موجب کاهش یونهای فلزی و عامل کمپلکس کننده عمل کرده و سبب سنتز نانو ذرات فلزی میگردد که دارای ویژگیهای آنتی باکتریال نیز است

https://envs.sbu.ac.ir/article_98161_aca4c54529cf91f21205a55f4eb35194.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علوم محیطی 3115-7173 18 3 2020 09 22 Simulating the risk of heat stress on grain maize production under arid and semi-arid conditions شبیه سازی مخاطرات ناشی از تنش گرما بر تولید ذرت دانه ای در شرایط اقلیمی خشک و نیمه خشک 85 105 98162 10.29252/envs.18.3.85 FA خسرو عزیزی گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران سجاد رحیمی مقدم گروه کشاورزی اکولوژیک، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2019 12 17 Introduction: Heat stress is one of the most important threats and concerns for maize production, which mostly occurs in hot and dry areas. Heat stress reduces grain yield and the plant's photosynthesis rate and increases transpiration. Maize is very sensitive to heat stress and extreme temperatures at the flowering stage because extreme temperatures decrease pollen germination ability, and thus, decrease grain yield. However, there are some strategies to prevent the maize flowering stage from being exposed to heat stress. Careful management practices including adjusting the sowing time and cultivar can be considered as useful strategies to deal with heat stress. Crop simulation models can be used to investigate these practices. Therefore, the present study was carried out to evaluate the risk of heat stress (frequency and intensity of heat) on grain maize of Iran and evaluate the risk window for grain maize using the modeling approach. Material and methods: In order to evaluate the risk of heat stress in maize agroecosystems of Iran, a simulation experiment was designed in five regions (Iranshahr, Dezful, Parsabad, Kermanshah, and Kerman), three sowing times (common: farmers sowing time in each region; late: 20 days after common sowing time; early: 20 days before common sowing time), and two cultivars (SC704 and SC260 as late- and early-maturity cultivars, respectively). To do this, the long-term climatic data of each region including minimum and maximum temperatures, rainfall, and radiation were collected from Iran Meteorological Organization. These data were applied as inputs of the crop simulation model. In this study, the APSIM model was employed to simulate the growth and development of the maize plant. In order to assess the risk of heat stress on grain maize, three dimensions including the critical stage of grain maize to extreme temperatures (flowering), frequency of extreme temperatures at the critical stage, and intensity of extreme temperatures at the critical stage were evaluated. Furthermore, the risk window for maize flowering in each region was equal to the first day of the year with a temperature of over 36 °C until the last day of the year with a temperature above 36 °C. Results and discussion: The highest risk window of extreme temperatures was recorded in Iranshahr County (183 days) as a hot and dry region and the lowest risk window was simulated in Parsabad (14 days) as a semi-arid and temperate region. Moreover, the percentage of the number of maize flowering days with temperatures above 36 °C and the mean maximum temperature during the flowering period were 63.5% and 37.09 °C, respectively. This issue reduced the grain yield of maize in Iran so that the grain yield was simulated 6196.5 kg ha-1 . However, in the spring season, the early sowing time and the early-maturity cultivar decreased the percentage of the number of maize flowering days with temperatures above 36 °C (37.2%) and mean maximum temperature during the flowering period (35.1 °C) and increased grain yield (7486.9 kg ha-1 ). Overall, in the summer, the percentage of the number of maize flowering days with temperatures above 36 °C and mean maximum temperature during the flowering period were decreased 38.9% and 35.3 °C, respectively, and grain yield was boosted to 7743.6 kg ha-1 under the combination of late sowing time and late-maturity cultivar. Conclusion: The results showed that grain maize is currently cultivated by farmers under high-risk conditions of heat stress. In order to reduce the risk and increase grain yield, farmers in each region should apply the optimal sowing times and cultivars according to the growing season. سابقه و هدف: امروزه تنش گرما به عنوان یکی از بزرگترین خطرها و نگرانی های تولید ذرت دانه ای است و این موضوع بیشتر در منطقه های گرم و خشک دیده میشود. تنش گرما عملکرد دانه و سرعت فتوسنتز گیاهی را کاهش و تنفس را افزایش میدهد. گیاه ذرت به تنش گرما و دماهای بالا در مرحله گلدهی بسیار حساس بوده زیرا دماهای بالاسبب عقیمی دانه گرده و به موازات آن کاهش عملکرد دانه میشود. با این وجود راهکارهایی برای جلوگیری مواجه شدن مرحله گلدهی ذرت با تنش گرما وجود دارد. راهکارهای دقیق مدیریتی مانند تغییر تاریخ کاشت و رقم به عنوان روشهایی مناسب برای مقابله با تنش گرما استفاده میشوند. از طرفی مدل های شبیه سازی رشد گیاهان زراعی برای بررسی این راهکارها ابزار مفیدی می باشند. بنابراین، مطالعه حاضر به منظور بررسی اثر مخاطرات تنش گرما (فراوانی و شدت گرما) بر عملکرد ذرت دانه ای در شرایط اقلیمی خشک و نیمه خشک ایران و تعیین دامنه ی مخاطرات گرما برای این محصول با استفاده از رهیافت مدل سازی انجام گرفت. مواد و روشها: به منظور ارزیابی مخاطرات ناشی از تنش گرما در ذرت دانهای کشور یک آزمایش شبیه سازی در پنج منطقه (ایرانشهر، دزفول، پارسآباد، کرمانشاه و کرمان) طراحی شد. تیمارهای آزمایش شامل تاریخ کاشتهای مختلف: تاریخ کاشت مرسوم (تاریخ کاشت کشاورزان منطقه)، دیرهنگام (20 روز بعد از تاریخ کاشت مرسوم) و زودهنگام (20 روز قبل از تاریخ کاشت مرسوم) و دو رقم: سینگل کراس 704( دیررس) و سینگل کراس 260( زودرس) بودند. برای انجام این کار، داده های بلند مدت اقلیمی روزانه هر منطقه شامل بیشینه و کمینه دما، بارش و تشعشع از سازمان هواشناسی کشور جمع آوری گردید. این داده ها به عنوان ورودی مدل شبیه سازی گیاه زراعی مورد استفاده قرار گرفتند. در مطالعه حاضر، مدل زراعی APSIM برای شبیه سازی رشد و نمو گیاه ذرت استفاده گردید. برای بررسی مخاطرات گرما بر روی ذرت دانه ای، سه بعد، شامل مرحله حساس (گلدهی) ذرت دانه ای به دماهای حدی، فراوانی دماهای حدی در مرحله حساس و شدت دماهای حدی در این مرحله در نظر گرفته شدند. همچنین دامنه ی ریسک تنش گرما برای گلدهی در هر منطقه برابر با اولین روز از سال با بیشنه دمای باالی 36 درجه سانتی گراد تا آخر روز سال با دمای باالی 36 درجه سانتی گراد بود. نتایج و بحث: نتایج نشان داد که دامنه ی مخاطرات (تعداد روزهایی متوالی از سال با ماکزیمم دمای باالی 36 سانتیگراد) برای بوم نظام های ذرت ایران به طور میانگین 94.4 روز بود که در منطقه ها و اقلیم های مختلف متفاوت بود. کمترین بازه مخاطرات در منطقه نیمه خشک و معتدل پارسآباد(14 روز) و بیشترین مقدار در منطقه گرم و خشک ایرانشهر (183 روز) ثبت گردید. همچنین درصد تعداد روزهایی با دمای باالی 36 درجه سانتیگراد در طول دوره گلدهی ذرت برابر با 63.5 درصد و شدت تنش گرما برابر 37.09 درجه سانتیگراد بود. این موضوع سبب کاهش عملکرد ذرت دانه ای کشور میشود به طوری که عملکرد دانه در حال حاضر برابر 6196.5 کیلوگرم شبیه سازی شد. با این وجود تاریخ کاشت های زودهنگام و رقم زودرس در کشت بهاره درصد تعداد روزهایی با دمای باالی 36 درجه سانتیگراد در طول دوره گلدهی ذرت (37.2 درصد) و شدت تنش گرما (35.1 درجه سانتیگراد) را کاهش داد و عملکرد دانه را به 7486.9 کیلوگرم افزایش داد. همچنین تاریخ کاشت های دیرهنگام و رقم دیررس در کشت تابستانه درصد تعداد روزهایی با دمای باالی 36 درجه سانتیگراد در طول دوره گلدهی ذرت (38.9 درصد) و شدت تنش گرما (35.3 درجه سانتیگراد) را کاهش داد و عملکرد دانه را به 7743.6 کیلوگرم افزایش داد. نتیجه گیری: به طور کلی، نتایج نشان داد که ذرت دانهای در حال حاضر تحت یک مخاطره باالی تنش گرما کشت میشود. به منظور کاهش مخاطرات و افزایش عملکرد دانه، کشاورزان در هر منطقه باید تاریخ کاشت ها و ارقام بهینه را بنابر فصل کشت به کار ببرند.

https://envs.sbu.ac.ir/article_98162_e1e4b8e5b0093f126e2314261f71a24a.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علوم محیطی 3115-7173 18 3 2020 09 22 Investigating the spatial pattern of total selenium concentration in soil surface in Central Iran (case study: Isfahan Province) بررسی الگوی مکانی غلظت سلنیوم کل درخاک سطحی بخش‌هایی از ایران مرکزی (مطالعه موردی: استان اصفهان) 106 121 98150 10.29252/envs.18.3.106 FA سمیه صدر گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه پیام نور، کرمان، ایران زهرا موحدی راد گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه پیام نور، کرمان، ایران Journal Article 2019 01 01 Introduction: The study of the spatial distribution of heavy metals is very important in land management and planning. The geostatistics theory is used to estimate spatial variables in unmeasured points. By using the CoKriging estimator and using information about the correlation between variables, a more accurate estimation of a variable (main variable) can be obtained using auxiliary information (secondary variables). Due to the importance of Isfahan Province because of the large population living in this province and the extent of agricultural and industrial activities, there is a need for sufficient information on the distribution of selenium in this area. The present study investigated the distribution of selenium and provided maps of its distribution in the surface soils of this province. Material and methods: The study region has an area of about 6800 km2 and covers a large part of the agricultural lands and the major industrial centers of Isfahan. Samples were taken from depths of 0 to 20 cm from the soil surface and 255 samples from the whole area in 4 × 4 km networks by using a stratified random sampling design. All soil samples were analyzed for pH, electrical conductivity (EC), sand, clay, silt content, and organic matter percentage. Total selenium concentrations were measured by XRF in only 72 samples. Statistical and geostatistical calculations were performed by SPSS and WinGslib, respectively, and maps were drawn by ILWIS and Surfer software. Results and discussion: The mean concentration of selenium in the study area was 0.63 mg/kg with a min and max amount of 0.5 and 1.5 mg/kg, respectively. There was a positive and significant correlation between the selenium concentration and soil’s EC. Therefore, EC was used to reduce the selenium estimation error by the CoKriging method. While toxicity level of selenium starts at 5 (mg/kg) for humans and animals, in this study, deficiency threshold for total soil selenium was 0.6 mg/kg and, therefore, the study area can be identified as selenium-deficient because more than 50% of the area had a concentration of less than 0.6 mg/kg and about 12% of the area has a high concentration of selenium in unpolluted soils. No toxicity of this element to humans and livestock was observed. Large parts of Isfahan Province have an arid climate with alkaline pH soils. Given the low levels of selenium in both agricultural and non-agricultural lands, it seems that the native material of this area, which is often the alluvial constituent of the Zayandehrood River, is poor in selenium. On the other hand, the deficiency of this element in agricultural lands indicates that farmers in these areas do not use selenium-containing fertilizers. The highest concentration of selenium was located in the city of Mobarake. There is a huge steel industry in this area. The dominant wind direction of the region is introduced as a threat factor in the transfer of selenium-containing atmospheric emissions from the industrial areas of Mobarka to more populated areas of the province Conclusion: Industries are more concentrated in the city of Isfahan and its surrounding areas and thus selenium concentration is higher in these areas than the neighboring areas. The steel industry in Mobarakeh is an agent for the introduction of selenium into the atmosphere and finally the soil. Winds probably play a role in transmitting selenium to the northeastern part of the region. However, no toxicity of this element was observed in all the studied areas but even selenium deficiency was observed. Therefore, using selenium-rich fertilizers in the region is recommended. سابقه و هدف: بررسی الگوی تغییرهای مکانی عنصرهای سنگین در بسیاری از برنامه ریزی های کاربردی، دارای اهمیت بسیار زیادی است. برای تخمین متغیرهای ناحیه ای در نقاط اندازه گیری نشده از نظریه زمین آمار استفاده می شود. با استفاده از تخمینگر کوکریجینگ و بهره گیری از مطالعات مربوط به همبستگی دوجانبه ی بین متغیرها، میتوان تخمین مناسب و دقیق تری از متغیر موردنظر (متغیر اصلی) با بهره گیری از مقادیر دیگر متغیرها (متغیر ثانویه) به دست آورد. با توجه به اهمیت استان اصفهان از نظر فعالیتهای کشاورزی و صنعتی و همچنین جمعیت زیاد ساکن در این استان وجود نداشتن مطالعات کافی در زمینه توزیع عنصر سلنیوم در این منطقه، مطالعه حاضر به منظور بررسی توزیع عنصر سلنیوم و ارائه نقشه های پراکنش این عنصر در خاک های سطحی این استان برنامه ریزی گردید. مواد و روشها: منطقه مورد مطالعه، مساحتی در حدود 6800 کیلومترمربع داشته و قسمتهای وسیعی از زمینهای کشاورزی استان اصفهان و مراکز بزرگ صنعتی اصفهان را در بر می گیرد. در مطالعه حاضر از روش نمونه برداری تصادفی طبقه بندی شده استفاده شد. نمونه ها از عمق 0 تا ۲0 سانتیمتری از سطح خاک و در کل 55 نمونه از کل منطقه در شبکه های 4×4 کیلومتر برداشت شد. pH ،هدایت الکتریکی خاک، درصد شن، رس، سیلت، درصد مواد آلی و غلظت کل سلنیوم توسط دستگاه XRF اندازه گیری شد. اما به لحاظ بالا بودن هزینه های XRF ،غلظت سلنیوم کل، تنها برای 7 نمونه مورد آنالیز قرار گرفت. محاسبات آماری و زمین آماری به ترتیب توسط نرم افزار SPSS و WinGslibو نیز تهیه نقشه ها توسط نرم افزارهای ILWIS و Surfer صورت گرفت. نتایج و بحث: میانگین غلظت سلنیوم در منطقه مطالعاتی 0.63 میلیگرم بر کیلوگرم خاک با حداقل و حداکثر 0.5 و 1.5 میلیگرم بر کیلوگرم میباشد. براساس ضرایب همبستگی میان غلظت سلنیوم و EC خاک، همبستگی مثبت و معنی داری مشاهده شد. بنابراین از EC به منظور کاهش خطای تخمین سلنیوم توسط ابزار کوکریجینگ استفاده گردید. در این پژوهش، حد آستانه کمبود برای سلنیوم کل خاک برابر 0.6 میلیگرم بر کیلوگرم و حد سمیت این عنصر برای انسان و دام از 5 میلیگرم بر کیلوگرم آغاز میشود بر این اساس بهطور میانگین میتوان منطقه مورد مطالعه را در محدوده کمبود سلنیوم معرفی کرد چرا که بیش از 50 درصد نقاط دارای غلظت کمتر از0.6 میلیگرم بر کیلوگرم سلنیوم و حدود 1 درصد از نقاط، دارای غلظت بیش از حد مجاز سلنیوم در خاکهای غیرآلوده هستند اما سمیت این عنصر برای انسان و دام در منطقه مطالعاتی مشاهده نمی گردد. بخشهای وسیعی از استان اصفهان را اقلیم خشک با خاکهای دارای pH قلیایی در برگرفته است. با توجه به این نکته که زمینهای با غلظت پایین سلنیوم هم در کاربریهای کشاورزی و هم غیرکشاورزی مشاهده میگردد، به نظر میرسد نوع ماده مادری این منطقه که بیشتر سازندهای آبرفتی رودخانه ی زاینده رود هستند از نظر سلنیوم فقیر هستند. ازسوی دیگر کمبود این عنصر در زمینهای کشاورزی گویای توجه نکردن کشاورزان این منطقه ها به استفاده از کودهای شامل سلنیوم است. بیشترین غلظت های سلنیوم در شهرستان مبارکه قرار گرفته است که محل قرارگیری صنایع عظیم فولاد در منطقه است. جهت وزش باد غالب منطقه به عنوان عامل تهدید در انتقال انتشارات اتمسفری حاوی سلنیوم از مناطق صنعتی شهرستان مبارکه به منطقه های پر جمعیت تر استان معرفی میگردد. نتیجه گیری: تمرکز صنایع در شهرستان اصفهان و نواحی اطراف آن، غلظت سلنیوم را در این منطقه ها بیشتر از نواحی مجاور کرده است و صنایع فولاد موجود در شهرستان مبارکه عاملی در جهت ورود سلنیوم به اتمسفر و در نهایت خاک است. باد غالب منطقه نیز چه بسا در انتقال این انتشارات به قسمتهای شمال شرق منطقه، مؤثر میباشد. این در حالی است که در غالب منطقه مورد مطالعه، کمبود این عنصر مشاهده میگردد که استفاده از کودهای شامل سلنیوم لازم به نظر میرسد.

https://envs.sbu.ac.ir/article_98150_43109df40f050652279e9a674b0cee90.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علوم محیطی 3115-7173 18 3 2020 09 22 Influence of forest road on tree and shrub biodiversity indices in Irano-Turanian forests (case study: Pasargad forests) تأثیر جاده جنگلی بر سنجه های تنوع زیستی درختی و درختچه ای در جنگل های ایران و تورانی (مطالعه موردی: جنگل های شهرستان پاسارگاد) 122 133 98151 10.29252/envs.18.3.122 FA محمد حسن ناصری گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشکده علوم جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران محمد رستمیان بخش معاونت فنی، اداره جنگلداری و جنگلکاری، اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان البرز، کرج، ایران Journal Article 2019 08 08 Introduction: Considering the importance of forest roads and their positive and negative effects on the forest ecosystem, in this study, the effects of a forest road on species diversity indices related to trees and shrubs in forests of Pasargad city were investigated. Material and methods: After field surveys, 30 plots of 400 square meters (20×20 m) were placed on both sides of the road perpendicular along the third-grade forest road with a distance of 100 meters in 0 to 20, 40 to 60 and 80 to 100 m intervals and the species of trees and shrubs were investigated. Then, richness and uniformity indices were calculated and the mean of each index was measured at similar intervals. Then, in SPSS software, the data were normalized by the Kolmogorov-Smirnov test as well as homogeneity analysis of variance using Leven's test. The effect of distance from the road on diversity, richness, and uniformity was determined using a one-way ANOVA method, and Duncan's test was also used to compare the multiple means. Results and discussion: The results of the census of the trees in the study area showed that Amygdalus lycioides species had the highest and Ephedra foliate species had the least abundance in the plots. According to the results, the mean values of diversity, richness, and uniformity indices at different distances from the road showed no significant difference. Also, analysis of variance for values of diversity, richness, and evenness indices at specified intervals showed that there was no significant difference in the 95% confidence level between the values of these indices at different distances from the road. Conclusion: Light competition is one of the factors affecting the establishment of trees and shrubs. There was no light competition in the study area due to the long distances between trees and, therefore, the presence of roads in these conditions wouldn’t affect the light competition. On the other hand, the results showed that with increasing distance from the road, there were no significant differences between the density of trees and shrubs and species diversity indices. Third-grade forest roads are used during limited seasons of the year due to limited infrastructure and pavement, and so the adverse effects of human presence would be limited. Therefore, increasing the distance from third-grade forest road in the study area did not affect the richness, diversity, and evenness of tree and shrubs species. سابقه و هدف: با توجه به اهمیت جاده های جنگلی و اثرهای مثبت و منفی آنها بر اکوسیستم جنگل، در این پژوهش به بررسی اثرهای جاده جنگلی بر سنجه های تنوع گونهای مرتبط با درختان و درختچه ها در جنگل های شهرستان پاسارگاد، پرداخته شد. مواد و روشها: پس از بررسی های میدانی، تعداد 30 پالت 400 مترمربعی (20متر×20متر) در امتداد جاده جنگلی درجه سه با فاصله طولی 100 متر در فاصله های 20 - 0 متری، 60 - 40 متری و 100 - 80 متری عمود بر دو طرف جاده پیاده گردید و گونه های درختی و درختچه ای موجود در آنها برداشت شد. سپس با استفاده از نرم افزارهای مربوطه، سنجه های تنوع، غنا و یکنواختی گونه ای محاسبه گردید و میانگین هر سنجه در فاصله های مشابه اندازه گیری شد. اثر فاصله از جاده روی سنجه های تنوع، غنا و یکنواختی با استفاده از آنالیز واریانس یکطرفه در قالب رویه ANOVA Way One تعیین گردید و از آزمون دانکن نیز بهمنظور مقایسه چندگانه میانگین استفاده شد. نتایج و بحث: نتایج آماربرداری از درختان در منطقه مورد مطالعه نشان داد که گونه تنگرس بیشترین و گونه ارملک (ریش بز) کمترین مقدار فراوانی را در پالت ها دارند. با توجه به نتایج بهدست آمده، میانگین مقادیر سنجه های تنوع، غنا و یکنواختی در فاصله های مختلف از جاده اختالف معنیداری را نشان ندادند. همچنین نتایج تجزیه واریانس نشان داد که بین مقادیر سنجه های تنوع گونه ای بیان شده در فاصله های مختلف از جاده، اختلاف معنی داری در سطح اطمینان 95 درصد وجود ندارد. نتیجه گیری: رقابت نوری یکی از عاملهای تأثیرگذار بر استقرار درختان و درختچه ها میباشد. در منطقه مورد مطالعه به دلیل فاصله های زیاد درختان از یکدیگر، رقابت نوری وجود ندارد و بنابراین وجود جاده در این شرایط نمیتواند تأثیری بر رقابت نوری درختان داشته باشد.از طرفی نتایج نشان میدهد با افزایش فاصله از جاده، تراکم پایه های درختی و درختچه ای و همچنین سنجه های تنوع گونه ای اختلاف معنی داری را نشان نمیدهند. جاده های جنگلی درجه سه به دلیل نوع کاربرد و محدود بودن زیرسازی و روسازی و اکتفا به عملیات خاکبرداری و خاکریزی در آنها، در فصلهای محدودی از سال قابل استفاده هستند و اثرهای منفی عاملهای بیرونی نظیر حضور انسان محدود میشود. بنابراین افزایش فاصله از جاده جنگلی درجه سه در منطقه مورد مطالعه، تأثیری بر غنا، تنوع و یکنواختی گونه های درختی و درختچه ای ندارد.

https://envs.sbu.ac.ir/article_98151_1d5e2d9541aed28bb3113c680629b1e5.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علوم محیطی 3115-7173 18 3 2020 09 22 Assessment of effective environmental factors in oil and gas industry policies using PESTLE & SWOT analysis (case study: Kurdistan, Iraq) ارزیابی عوامل مؤثر محیط ‏زیستی در سیاستگذاری حوزه نفت و گاز با استفاده از روش PESTLE & SWOT (مطالعه موردی: اقلیم کردستان/عراق) 134 151 98152 10.29252/envs.18.3.134 FA حمیدرضا جعفری گروه برنامه ریزی، مدیریت و آموزش محیط زیست، دانشکده محیط زیست، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران کوشش عثمان سلیمان گروه برنامه ریزی، مدیریت و آموزش محیط زیست، دانشکده محیط زیست، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2018 11 24 Introduction: Today, the energy sector has an important role in modern society, and a comprehensive understanding of its performance is needed not only to decide on domestic energy policies but also to develop sustainable economic policies. With more than 60 billion barrels of oil reserves and about 200 trillion cubic feet of natural gas, the Kurdistan region has attracted the attention of industrialized nations who need more energy of oil and natural gas. It is the eighth largest oil-producing region in the world that is divided into more than 57 oilfields. Considering the importance of this area and the vast environmental impacts of oil and gas, the purpose of this study was to identify the influential environmental factors in oil and gas policymaking. Material and methods: The present study was applied research that used field evaluating and interviews with experts to obtain the required information. In this research, data were collected by the Delphi method and through a questionnaire. The SWOT & PESTLE model was used to analyze the information and identify the effective environmental factors in oil and gas policymaking. Results and discussion: According to the results of the internal factor evaluation matrix, the number of weaknesses was higher and the oil and gas industry and environmental experts gave it the highest score. Results also indicated that the oil and gas industries, although having different strengths and effectiveness, but weaknesses were more effective. Strengths such as the existence of vast oil and gas reserves in the Kurdistan region, the existence of relative democracy, the preservation of civil and political rights, economic development, and the growth of GNP and GDP, obtained the highest scores. On the other hand, deficiency in strategic planning and macroeconomic policies, lack of a coherent and robust management system in line with financial and contracts transparency, and the ineffectiveness of the tax and customs system were the weaknesses. Therefore, it can be concluded that the oil and gas industry, despite its normal growth and development, needs to use great strategies to prioritize environmental preservation, sustainable development, transparency, and management. Also, according to the results obtained in the external factors assessment matrix, it was observed that the oil and gas industries had more opportunities than threats. According to the scores given by experts, the most important opportunities and threats were the future energy needs of the world and the lack of political boundaries and connection to the free seas of the world. Conclusions: It was observed that the strategic position of the oil and gas industries in the Kurdistan region was in the conservative strategies section (overcoming the opportunities points on threats and weaknesses on the strengths) with the approach of environmental protection and preservation policies to achieve sustainable development. Therefore, macro strategies are proposed in line with the current conditions for the development of oil and gas industries, and the presentation and implementation of environmental policies, so that we reduce the existing threats using existing opportunities and turn the weaknesses into strengths. سابقه و هدف: صنعت نفت و گاز و درآمدهای حاصل از آن نه تنها معیارهای محیط زیستی، اجتماعی فرهنگی و اقتصادی بلکه معیارهای سیاسی و سربازی در سطوح مختلف جهانی، منطقه ای و محلی نیز تحت تأثیرات مستقیم و غیر مستقیم خود قرار می دهد، از این رو درک جامع از عملکرد آن برای تصمیم گیری در مورد سیاستهای انرژی محلی همراه با گسترش سیاستهای اقتصاد پایدار امر حیاتی قلمداد میشود. اقلیم کردستان/عراق با داشتن ذخایر نفتی 60 میلیارد بشکهای و حدودا 200 تریلیون فوت مکعب گاز طبیعی، قدرتمندانه بر روی نقشه جدید انرژی دنیا اعالم حضور کرده و توجه کشورهای صنعتی و ابرقدرتهای جهانی را که نیاز بیشتری به انرژی نفت و گاز طبیعی دارند به خود جلب کرده است. با توجه به اهمیت این منطقه در ادامه حیات رقابتی جهانی انرژی و اثرات انسانی و محیطزیستی ناشی از آن، همراه با محدودیتهای گوناگون در زمینه سیاست محیط زیستی و توسعه اقتصادی، اهمیت مطالعه شناسایی عوامل مؤثر محیط زیستی در سیاستگذاری حوزه نفت و گاز را چند برابر می کند. مواد و روشها: مطالعه حاضر از نوع کاربردی است، که از بررسی های میدانی، کتابخانه ای و مصاحبه با متخصصین جهت دسترسی به اطالعات مورد نیاز استفاده شده است.، داده ها نیز به روش دلفی و از طریق پرسشنامه جمع آوری شدند و جهت تجزیه و تحلیل مطالعات و شناسایی عامل های مؤثر محیط زیستی در سیاستگذاریهای حوزه نفت و گاز از مدل PESTLE & SWOT استفاده شدند. نتایج و بحث: با توجه به نتایج ماتریس ارزیابی عامل های داخلی تعداد نقاط ضعف بیشتر بوده است. این نشان دهنده آن است که صنایع نفت و گاز باوجود اینکه دارای نقاط قوت مختلف و مؤثر میباشد اما نقاط ضعف تأثیرگذارتر هستند. نقاط قوت مانند وجود منبع های سرشارنفت و گاز در اقلیم کردستان، تا حدودی وجود دموکراسی و حفظ حقوق مدنی و سیاسی و رونق اقتصادی و رشدGNP بیشترین 2 امتیاز را گرفتند. از سوی دیگر نقاط ضعف مانند ضعف در برنامه ریزی های استراتژیک و سیاستگذاریهای کالن مربوط به محیطزیست و انرژی، نبود سیستم مدیریتی منسجم و قوی در راستای شفافیت مالی و قراردادها، همچنین ناکارآمدی سیستم مالیات و گمرک در رأس نقاط ضعف قرارگرفتهاند. بنابراین میتوان گفت که صنایع نفت و گاز، با وجود رشد و توسعه عادی خودنیاز شدید به بکارگیری استراتژیهای کالن دارد که مطالب حفظ محیط زیستی، توسعه پایدار، شفافیت و مدیریت منسجم را نیز در اولویت قرار بدهد. همچنین، با توجه به نتایج به دست آمده در ماتریس ارزیابی عاملهای خارجی مشاهده شد که صنایع نفت و گاز دارای فرصت های بیشتری در مقایسه با تهدیدها هستند، از مهمترین فرصتها و تهدیدهای موجود میتوان به نیاز آینده دنیا به انرژی و نداشتن مرزهای سیاسی و اتصال به آبهای آزاد دنیا اشاره کرد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از ارزیابی عاملهای استراتژیک داخلی و خارجی، مشاهده شد که موقعیت استراتژیک صنایع نفت و گاز در اقلیم کردستان با رویکرد سیاست حمایت و حفاظت محیط زیستی جهت دستیابی به توسعه پایدار در بخش استراتژی های محافظه کارانه )غلبه نقاط فرصت بر تهدیدها و نقاط ضعف بر قوتها( قرارگرفته است. بنابراین استراتژی های کالن متناسب با شرایط کنونی جهت توسعه صنایع نفت و گاز و ارائه و اجرای سیاست های محیط زیستی، اقدامهای استراتژیک کالن با آن پیشنهاد میگردد، به طوری که با استفاده از فرصت های موجود تهدیدها را کاهش دهیم و نقاط ضعف را به نقاط قوت تبدیل نماییم.

https://envs.sbu.ac.ir/article_98152_8a742f6f414d9263729b39e9a68bd554.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علوم محیطی 3115-7173 18 3 2020 09 22 Detection of oil spill hotspots in the Caspian Sea using remote sensing (case study: Baku oil extraction facility) شناسایی لکه های آلودگی نفتی دریای خزر به کمک سنجش از دور (مطالعه موردی: تأسیسات استخراج نفت باکو) 152 166 98154 10.29252/envs.18.3.152 FA داریوش یوسفی کبریا گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، ایران غزل عباسخانیان گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران عبادت قنبری پرمهر گروه مهندسی نقشه برداری، دانشکده عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران Journal Article 2019 08 06 Introduction: Due to the presence of oil resources in the seas, the exploration, extraction, and transportation of petroleum products lead to the formation of hydrocarbon spills on the surface waters, resulting in a decrease in the quality of these waters. Oil leakage into the sea has irreparable environmental consequences and disrupts coastal and offshore ecosystems. As a result, identifying the location and time of oil accidents and recognizing the extent and magnitude of contamination is of great importance for monitoring and protecting the health of the environment and is now facilitated and possible by remote sensing data using optical and radar satellites. In this study, to enhance the detection of oil-contaminated areas in Azerbaijan oil facilities in the Caspian Sea, we simultaneously used the optical satellites LANDSAT8, SENTINEL2, and radar satellite SENTINEL1 because of the high spatial resolution and close period. Material and methods: In this study, oil contamination caused by Oil Rocks facilities was investigated by satellite images between April and June 2017. After detecting contamination spots on the surface of the water around the facility in radar images, to ensure that the identified spots were caused by oil spills , detecting oil contamination from optical images using band ratio method. was used Then, the feature extraction method was applied to band ratio images to distinguish their complications. Results and discussion: The area of oil spills in April 2017 increased within 12 days and considering the covering percentage of classes of oil and oily water in the results, the increase in the spread of oil spills through currents, and the continuation of leakage from its source was evident. Also, looking at the optical images of Landsat 8 and Sentinel 2 on June 5, 2017 showed the same results in oil contamination areas. Conclusion: The results of this study showed that the band rationing method is suitable for quick detection of oil leakage. To identify the details of the area of contamination, the feature extraction method was used to classify the band ratio images to the identified classes. Also, from the environmental point of view, the Oil Rocks settlement put the Caspian seawater in the Republic of Azerbaijan in unfavorable conditions. The northwestern coast of Iran is also exposed to contamination because of current directions in that region. Therefore, actions must be taken to collect and clean up oil spills around this oil facility. In order to do so, oil contamination on the water surface must be removed using existing physical and biological methods. سابقه و هدف: وجود منبع های نفتی در دریاها عملیات اکتشاف، استخراج و حمل و نقل مواد نفتی در آنها سبب بهوجود آمدن لکه های هیدروکربنی بر سطح دریاها میشود و در نتیجه کاهش سطح کیفیت این آبها را در پی دارد. نشت مواد نفتی به دریاها عوارض محیط زیستی جبران ناپذیری دارد و اکوسیستم های ساحلی و دریایی را مختل می کند در نتیجه شناسایی مکان و زمان وقوع حوادث نفتی و تشخیص ابعاد و بزرگی آلودگی ناشی از آنها برای نظارت و حفظ سلامت محیط زیست از اهمیت زیادی برخوردار است و امروزه به کمک داده های سنجش از دور، استفاده از ماهواره های اپتیکی و راداری آسان و ممکن میشود. در این مطالعه، به منظور ارتقاء قابلیت تشخیص نواحی آلودگی نفتی، با استفاده همزمان ماهواره های اپتیکی 8-Landsat ،2-Sentinel و راداری 1-Sentinel به دلیل قدرت تفکیک مکانی باال و دوره بازبینی نزدیک به هم، آلودگی نفتی دریای خزر در منطقه ی تأسیسات نفتی آذربایجان مورد مطالعه قرار گرفت. مواد و روشها: در این مطالعه، بررسی آلودگی نفتی ناشی از تأسیسات نفتی Rocks Oil در دو ماه آوریل و ژوئن سال 2017 به وسیله تصاویر ماهوارهای انجام شد. پس از شناسایی لکه های آلودگی بر سطح آب در اطراف این تأسیسات در تصاویر راداری برای اطمینان از لکه های شناسایی شده ناشی از نشت نفت و بارزسازی آلودگی نفتی از تصاویر اپتیکی از روابط نسبت باندی استفاده شد. سپس، عملیات استخراج عوارض تصویرها با استفاده از روش نسبت باندی انجام گرفت. نتایج و بحث: مساحت به دست آمده از سطوح آلودگی نفتی در ماه آوریل سال 2017 افزایش سطح لکه ی نفتی را طی 12 روز نشان داد که با توجه به درصد پوشش کالس نفت و کالس مخلوط آب و نفت در نتایج به دست آمده از سطوح، گویای افزایش پخش و گسترش لکه ی نفتی با جریانات دریایی و ادامه ی نشت نفت از منبع تولید آن است. همچنین بررسی تصاویر اپتیکی 8-Landsat و 2-Sentinel در تاریخ 5 ژوئن 2017 در میزان سطح آلودگی نفتی، نتایج نزدیک به هم را نشان داد. نتیجه گیری: نتایج به دست آمده از این تحقیق، نشان داد که روش نسبتهای باندی برای تشخیص سریع نشت نفت مناسب است. به همین جهت، برای بارزسازی جزئیات ناحیه آلودگی، از روش طبقه بندی نسبت باندی تصویر برای استخراج عوارض با کالسهای مشخص استفاده شد. همچنین از نظر محیط زیستی تأسیسات نفتی Rocks Oil آبهای خزری، کشور جمهوری آذربایجان را در شرایط نامطلوبی قرار داده و به دلیل جهت غالب جریانات دریایی در آن ناحیه به سمت سواحل شمال غربی ایران، درصورت عدم پیشگیری از وقوع نشت نفت، آبهای سواحل کشور ما را آلوده ساخته و اکوسیستم دریایی منطقه را تحت تأثیر قرار میدهد. بنابراین باید برای جمع آوری و پاک سازی لکه های نفتی در اطراف این تأسیسات با استفاده از روشهای فیزیکی، شیمیایی و زیستی نسبت به پاکسازی آلودگی های نفتی روی سطح آب اقدام شود.

https://envs.sbu.ac.ir/article_98154_0f2b3f9a547c01d2a8502f15bb4eaa8b.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علوم محیطی 3115-7173 18 3 2020 09 22 Modeling the probability of gully occurrence and investigating the spatial effects of its drivers using the boosted tree regression مدلسازی احتمال وقوع و بررسی اثر مکانی عوامل موثر بر فرسایش گالی با استفاده از رگرسیون درختی تقویت شده 167 183 98148 10.29252/envs.18.3.167 FA حسین طالبی خیاوی گروه خاکشناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران حسین شفیع زاده مقدم گروه مهندسی منابع آب ، دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران مصطفی کریمیان اقبال گروه خاکشناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2019 05 19 Introduction: Gully erosion is a subtype of water erosion that makes agricultural lands impracticable during its development. Given the geographical and environmental conditions, various factors contribute to the development and expansion of gully erosion. In this study, due to the extensive expansion of gully erosion in Jafarabad Moghan, and damaging the agricultural lands and rangelands, the probability of gully occurrence and the spatial effects of its drivers has been investigated. Material and methods: In this study, using a boosted regression tree model, the effect of the following factors on the gully occurrence were investigated: slope, aspect, plan curvature, altitude, clay content of horizon A, clay content of horizon B, sand content of horizon A, sand content of horizon B, surface organic matter, distance from roads, and distance from rivers. Then, the susceptibility map of the gully erosion was created. Results and discussion: The results showed that the distance from river, the sand content of horizon A, the clay content of horizon A, and the surface organic matter with 16.3%, 13.1%, 11.4% and 10.7%. respectively, were the most important influential factors on gully occurrence. On the other hand, aspect (4.5%) and elevation (5.5%) were the least important ones, which could be due to the lack of significant elevation shift in the region. Based on the susceptibility map, 10.63% of the study area was classified as very sensitive to the gully erosion. The AUC value for the boosted tree regression model was 0.81, which indicated a good model performance in the prediction of areas sensitive to gully erosion. Conclusion: The results of this study showed the critical influence of surface soil properties on the gully erosion. Considering the fact that the greatest effect on the probability of gully erosion was related to distance from the river and surface soil properties, it is possible to manage the lands susceptible to gully erosion by effective management of streams and existing gullies, and also by training the farmers and increasing their knowledge regarding gully erosion, land management, and sustainable agriculture. The results indicated the suitability of the boosted regression trees for similar studies. سابقه و هدف: فرسایش گالی یکی از انواع فرسایش آبی محسوب میشود که در طی پیشرفت این نوع فرسایش، زمینهای کشاورزی به شکل غیرقابل استفاده درمیآیند. با در نظر گرفتن شرایط جغرافیایی و محیطی، عوامل متنوعی در ایجاد و گسترش فرسایش گالی تأثیر دارند. در تحقیق حاضر با توجه به گسترش شدید فرسایش گالی در منطقهی جعفرآباد مغان و آسیب رساندن به زمینهای کشاورزی و مرتعی مرغوب، به مدلسازی احتمال وقوع و بررسی عوامل تأثیرگذار در رخداد فرسایش گالی در منطقه پرداخته شده است. مواد و روشها: در این مطالعه که در منطقه جعفرآباد مغان (قره دره) انجام پذیرفت، تأثیر فاکتورهای شیب، جهت شیب، انحنای شیب، ارتفاع، درصد رس خاک افق A ،درصد رس افق B ،درصد شن افق A ،درصد شن افق B ،میزان ماده آلی خاک سطحی، فاصله از جادهها و فاصله از رودخانه ها با استفاده از مدل رگرسیون درختی تقویت شده مورد بررسی قرار گرفت و همچنین نقشه پیشبینی فرسایش گالی منطقه نیز تهیه گردید. نتایج و بحث: نتایج نشان داد که فاکتورهای فاصله از رودخانه، درصد شن افق A ،درصد رس افق A و همچنین میزان ماده آلی خاک سطحی بهترتیب با درصد تأثیر 16.3 ،13.1 ،11.4 و 10.4 ،بیشترین مشارکت را در احتمال رخداد فرسایش گالی داشتند. و همچنین کمترین تأثیر مربوط به جهت شیب و ارتفاع به ترتیب با5.4 و 5.5 درصد مشارکت بوده که میتواند بهدلیل نبود تغییرات ارتفاعی چشمگیر در منطقه باشد. براساس نقشه پیشبینی مشخص گردید که 10.63 درصد از مساحت منطقهی مورد مطالعه در طبقه حساسیت بسیار زیاد قرار گرفته است. مقدار AUC برای مدل رگرسیون درختی تقویت شده در این تحقیق0.81 محاسبه گردید که نشان دهنده تخمین خوب مدل در پیشبینی مناطق حساس به فرسایش گالی است نتیجه گیری: نتایج بهدست آمده از این تحقیق، نشان از تأثیر باالی ویژگی های سطحی زمین در شروع فرسایش گالی را دارد. با توجه به اینکه بیشترین تأثیر در احتمال رخداد فرسایش گالی مربوط به فاصله از رودخانه و ویژگی های خاک سطحی میباشد، میتوان با مدیریت آبراهه ها و گالی های رخ داده و همچنین افزایش دانش کشاورزان منطقه در مورد اهمیت مدیریت خاک و کشاورزی پایدار، میزان حساسیت زمینهای منطقه به فرسایش گالی را کاهش داد. نتایج بهدست آمده نشان از مناسب بودن مدل رگرسیون درختی تقویت شده برای انجام تحقیق های مشابه میباشد.

https://envs.sbu.ac.ir/article_98148_29c01a1b34e0faaa4010cc741bcc7f78.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علوم محیطی 3115-7173 18 3 2020 09 22 The influence of green spaces on land surface temperature and humidity of the surrounding environment in Bushehr city تأثیر فضاهای سبز شهر بوشهر بر دمای سطح زمین و رطوبت محیط پیرامونی 184 205 98155 10.29252/envs.18.3.184 FA فاضل امیری گروه منابع طبیعی و محیط زیست، دانشکده فنی و مهندسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران طیبه طباطبایی گروه منابع طبیعی و محیط زیست، دانشکده فنی و مهندسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران Journal Article 2019 07 24 Introduction: The increase in impervious surfaces due to the urbanization has caused many adverse effects on urban ecological systems, including the urban heat environmental risk. Revealing the relationship between land use/land cover composition and land surface temperature (LST) gives insight into how to effectively reduce the temperature in urban environments. In recent years, the expansion of Bushehr city has resulted in an increase in impervious surface, the decrease of green space and a significant change in the temperature. It is also essential to determine the influence of green spaces on the surrounding environment in urban planning of Bushehr. Material and methods: In order to reveal the comprehensive effects of green space on the urban thermal environment in the severely hot regions, this paper adopts remote sensing technology to extract and analyze green space, land surface temperature (LST), and land cover (LC) from the Landsat spectral imaging data (August 2018) with clear-sky conditions. A field survey was carried out in August 2018 and temperature and relative humidity was recorded for 13 selected green spaces in the Bushehr city. To analyze the field data, a multivariate linear regression model between temperature and relative humidity with three variables of direction, distance, and the size of green spaces was determined and interactions between variables were investigated. By applying a multivariate regression model, the relationship between temperature and relative humidity data was calculated for each point. Tukey test was carried out between the averages of temperature variations and relative humidity for each of the three variables at a 95% confidence level. Results and discussion: The results of the R2 correlation coefficient from the linear regression model between normalized difference vegetation index (NDVI) and land surface temperature equal to 0.72 indicated a high correlation between temperature and NDVI variations. The results of the temperature variation analysis with NDVI changes indicated that NDVI variations, which are actually plant frequency indices, were one of the most important factors in reducing temperature or in improving the most important ecological function of urban green space. The results of the recorded data at different intervals and directions from the green spaces indicated a gradual decrease in temperature and an increase in relative humidity by reducing the distance from the green spaces. Accordingly, the effect of green spaces on temperature and relative humidity was significant up to a distance of 60 meters (p≤0.05). The western direction had the lowest temperature and the highest relative humidity and the eastern direction had the highest temperature and the lowest relative humidity. The R2 correlation coefficient obtained from the linear model between temperature and relative humidity with the interactions between the three variables (direction, distance, and the size of green spaces) were also 0.88 and 0.95, respectively. Conclusion: The results indicated that urban green space plays a significant role in improving the urban thermal environment. By using remote sensing technology and comparing the thermal environments, we conclude that the location and distance of urban green spaces affect the thermal pattern in an urban environment. We can establish certain rules on the distribution of the urban green space and the cooling ranges in hot seasons in the surroundings of urban green spaces سابقه و هدف: افزایش سطوح غیر قابل نفوذ بهدلیل شهرنشینی، اثرهای نامطلوب بسیاری بر سیستمهای اکولوژیک شهری، از جمله خطرهای محیط زیستی ناشی از گرمای محیط شهری ایجاد کرده است. تعیین رابطه بین ترکیب کاربری و پوشش زمینها و دمای سطح زمین (LST) ، میتواند تأثیر قابل ملاحظه ای بر کاهش دما در محیط های شهر داشته باشد. در سالهای اخیر، گسترش شهر بوشهر موجب افزایش سطوح غیر قابل نفوذ، تغییر فضای سبز و تغییر قابل توجه محیط زیست شهری شده است. بنابراین، بررسی تأثیر فضاهای سبز بر محیط پیرامونی در برنامه ریزی شهر بوشهر ضروری است. مواد و روشها: به منظور آشکارسازی اثرهای فضای سبز در محیط های حرارتی شهری، در این تحقیق از تکنولوژی سنجش از دور برای استخراج فضاهای سبز، دمای سطح زمین و پوشش زمین از تصاویر لندست OLI( مرداد 1397 )بدون پوشش ابری از آرشیو دادههای (USGS) لندست، استفاده شد. مشاهده های میدانی در ماه مرداد سال 1397 انجام شد و تغییرات دما و رطوبت نسبی در محیط پیرامونی 13 محدوده فضای سبز شهر بوشهر اندازه گیری و ثبت شد. برای تجزیه و تحلیل داده های حاصل از اندازه گیری میدانی، مدل رگرسیون خطی چند متغیره بین دما و رطوبت نسبی با سه متغیر جهت، فاصله و اندازه فضاهای سبز تعیین شده و آثار متقابل بین متغیرها بررسی شد. با اجرای مدل رگرسیون چند متغیره، رابطه بین داده های دما و رطوبت نسبی مربوط به هر نقطه محاسبه شد. آزمون توکی بین میانگین های تغییرهای دمایی و رطوبت نسبی مربوط به هر یک از سه متغیر در سطح اطمینان 95 %انجام شد. نتایج و بحث: نتایج ضریب تبین R 2محاسبه شده از مدل رگرسیون خطی بین سنجه نرمال شده تفاوت پوشش گیاهی (NDVI) با دمای سطح زمین برابر با 0.72 نشان دهنده وابستگی باال بین تغییرهای دما با تغییرات NDVI است. نتایج حاصل از تحلیل تغییرهای دما با تغییر NDVI نشان داد که تغییرات NDVI که در واقع سنجه فراوانی گیاه است از عاملهای بسیار مهم در کاهش دما و یا در بهبود و افزایش مهمترین کارکرد اکولوژیکی فضای سبز شهری است. نتایج حاصل از دادههای ثبت شده در فاصلهها و جهتهای متفاوت از فضاهای سبز، نشان دهنده کاهش تدریجی دما و افزایش رطوبت نسبی با کاهش فاصله از محدوده های منتخب بوده است. بر این اساس، میزان تأثیر فضاهای سبز بر دما و رطوبت نسبی، تا فاصله 60 متر معنی دار به دست آمد ( p≤0.05 ) همچنین، جهت جغرافیایی غربی دارای کمترین R 2 میزان دما و بیشترین رطوبت نسبی و جهت جغرافیایی شرقی دارای بیشترین میزان دما و کمترین رطوبت نسبی بوده است. میزان بهدست آمده از مدل خطی بین دما و رطوبت نسبی با روابط متقابل بین سه متغیر (جهت، فاصله و اندازه فضاهای سبز) نیز بهترتیب برابر با 0.88 و 0.99 بوده است. نتیجه گیری: نتایج به دست آمده نشان داد که فضای سبز شهری نقش مهمی در بهبود محیط حرارتی شهری دارد. با استفاده از تکنولوژی سنجش از دور و مقایسۀ محیط حرارتی، میتوان گفت موقعیت و فاصله مکانی از فضاهای سبز شهری بر الگوی حرارتی در محیط شهری تأثیر میگذارد. ما می توانیم قوانین ویژه ای را برای توزیع فضاهای شهری و دامنه های خنک کننده در فصل های گرم در محیط پیرامونی فضاهای سبز شهری داشته باشیم

https://envs.sbu.ac.ir/article_98155_a12a86fc03e72c2725eb93b333e7dbf0.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علوم محیطی 3115-7173 18 3 2020 09 22 Analysis of the response of environmental investment effects on environmental quality regarding social and human capital changes in Iran تحلیل واکنش ضریب اثرگذاری سرمایه‌گذاری ‌محیط زیستی بر کیفیت محیط زیست در قبال تغییرات سرمایه اجتماعی و انسانی در ایران 206 225 98156 10.29252/envs.18.3.206 FA حمید عزیزمحمدلو گروه حسابداری، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران محمد نبی شهیکی تاش گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران Journal Article 2017 12 03 Introduction: Recent studies have identified social capital as an important and influential factor in improving the management of environmental issues as it facilitates and strengthens the cooperation of environmental activists to solve problems in the field of the environment. This paper aimed to examine the role of social and human capital in ways that environmental investments affect the quality of the environment in Iran. Material and methods: In this research, using the Kalman Filter approach and data from 1974 to 2016, the trend of changes in the effecting coefficient of environmental investment on the quality of the environment in Iran was estimated using the Eviews software. Then, in the framework of the Johansson cointegration method, while examining the stationarity of the variables by augmented Dickey Fuller unit root test and determining the number of convergence relationships using the effects and maximum eigenvalues tests, long-term relationships between social capital, human capital, and effecting coefficient of environmental investment was estimated using Maximum Likelihood method in Microfit software. Impulse response functions were also used to examine how the effecting coefficient of environmental investment on the quality of the environment reacts to changes in social and human capital. Results and discussion: The results of estimating the effecting coefficient of environmental investment on the quality of the environment in Iran using the Kalman filter method showed that this coefficient has experienced a fluctuating trend in the studied period. The results of the estimation of long-term cointegration relationships suggest that there was a significant relationship between fluctuations of this coefficient and fluctuations of social and human capital. This means that with the increase in social capital in a society, the effecting coefficient of environmental investment on the quality of the environment will be strengthened and vice versa. The findings of the impulse response functions showed that applying a shock in social capital in a given period leads to stimulation and reaction of the affecting coefficient of environmental investment on the quality of the environment and, ultimately, the formation of a different level of equilibrium for this coefficient in the next periods. The results of the estimation of error correction vectors also indicate that, on average, 26% of each period nonequilibrium in environmental investment impact on the quality of the environment is moderated in the next period. Conclusion: Based on the findings of this research, the effectiveness and efficiency of environmental investments in improving the quality of the environment depend, to a large extent, on the knowledge and trust of the community in relation to the programs and activities defined in this regard, as well as the level of their effective participation in the definition and implementation of these programs and activities. In other words, the one-way and top-down approach of the government in the field of environmental protection is not enough to guarantee the achievement of the goals set for environmental management. It is necessary to design and provide the mechanisms required to attract the participation and trust of individuals and different stakeholders involved in the environmental management process at all levels. سابقه و هدف: تحقیق های اخیر، سرمایه اجتماعی را از عامل های مهم و اثرگذار بر بهبود مدیریت م سأله محیط زیستی میدانند چراکه همکاری فعالان مرتبط با مسأله محیط زیست را برای حل مشکلات موجود در حوزه محیط زیست آسان نموده و تقویت می نماید. در این مقاله سعی شده است نقش سرمایه اجتماعی و انسانی در چگونگی اثرگذاری سرمایه گذاری های محیط زیستی بر کیفیت محیط زیست در ایران مورد بررسی قرار گیرد. مواد و روشها: در این تحقیق در مرحله اول با استتتفاده از رهیافت کالمن فیلتر و با استتفاده از داده های مربوط به سالهای 1353 تا 1395 روند تغییرات ضریب اثرگذاری سرمایه گذاری محیط زیستی بر کیفیت محیط زیست در ایران به کمک نرم افزار Eviews برآورد شده است. در مرحله دوم در چارچوب روش همگرایی یوهانسون، ضمن بررسی مانایی متغیرها با استفاده از آزمون ریشه واحد دیکی فولر، تعمیم یافته و تعیین تعداد روابط همگرایی با استفاده از آزمون های اثر و حداکثر مقادیر ویژه، روابط همگرایی بلندمدت بین ستتترمایه اجتماعی، سرمایه ان سانی و ضریب اثرگذاری سرمایه گذاری محیط زیستی با استفاده از روش تخمین حداکثر را ست نمایی و به کمک نرم افزار Microfit برآورد گشته است. همچنین از توابع واکنش برای بررسی چگونگی واکنش ضریب اثرگذاری سرمایه محیط زیستی در قبال تغییرات سرمایه اجتماعی و سرمایه انسانی استفاده شده است. نتایج و بحث: یافته های حاصل از برآورد ضریب اثرگذاری سرمایه گذاری محیط زیستی بر کیفیت محیط زیست در ایران با استفاده از روش کالمن فیلتر نشان میدهد که تأثیرگذاری سرمایه گذاری محیط زیستی بر کیفیت محیط زیست از یک روند یکسان تبعیت نکرده و نوسان هایی را تجربه نموده است. نتایج تخمین روابط همگرایی بلندمدت گویای آن است که در بلندمدت بین نوسان های این ضریب ازیک طرف و نوسان های سرمایه اجتماعی و سرمایه انسانی از طرف دیگر ارتباط معنی دار وجود دارد. بدین معنی که با افزایش سطح سرمایه اجتماعی در جامعه، ضریب اثرگذاری، سرمایه گذاری محیط زیستی بر کیفیت محیط زیست تقویت شده و در صورت تضعیف سطح و ساختار سرمایه اجتماعی، این ضریب نیز تضعیف میشود. یافته های حاصل از توابع واکنش ضرب های نشان میدهد که اعمال یک شوک در سرمایه اجتماعی و سرمایه انسانی در یک دوره معین منجر به تحریک و واکنش ضریب اثرگذاری سرمایه گذاری محیط زیست بر کیفیت آن و در نهایت شکل گیری سطح تعادلی متفاوتی برای این ضریب در دوره های بعد میگردد. نتایج تخمین بردار تصحیح خطا نیز نشان میدهد که به طور متوسط در هر دوره 26 درصد از عدم تعادل یک دوره در شدت اثرگذاری سرمایه گذاری محیط زیستی بر کیفیت آن در دوره بعد تعدیل میشود. نتیجه گیری: مبتنی بر یافته های این تحقیق، اثربخشی و کارآمدی سرمایه گذاری های محیط زیستی در بهبود کیفیت آن، تا اندازه قابل توجهی در گرو دانش افراد جامعه و همچنین اعتماد این افراد نسبت به برنامه ها و فعالیت های تعریف شده در این رابطه و میزان مشارکت مؤثر آنها در تعریف و پیاده سازی این برنامه ها و فعالیت ها دارد. به عبارت دیگر رویکرد یکسویه و از بالا به پایین دولت در حوزه صیانت و حفاظت از محیط زیست، نمیتواند به تنهایی تضمین کننده رسیدن به اهداف تعیین شده در باب مدیریت محیط زیست باشد و الزم است مکانیسم های لازم برای جلب مشارکت و اعتماد افراد و ذینفعان مختلف در همه سطوح درگیر در فرآیند مدیریت محیط زیست، طراحی و مهیا گردد.

https://envs.sbu.ac.ir/article_98156_8f2cd6ea4e4e85c304bd6608487d7177.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علوم محیطی 3115-7173 18 3 2020 09 22 Performance of acoustic noise barriers in the Sayyad Shirazi highway in Tehran ارزیابی عملکرد مانع های صوتی آکوستیک موجود در بزرگراه صیاد شیرازی تهران 226 235 98157 10.29252/envs.18.3.226 FA هادی زاهدی گروه فناوری های محیط زیست، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران یوسف رشیدی گروه فناوری های محیط زیست، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران سید حسین هاشمی گروه فناوری های محیط زیست، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0002-5351-3630 Journal Article 2017 11 11 Introduction: Today, noise pollution is recognized as serious health and environmental problem. With the spread of urbanization and migration and the construction of roads, rails, and air transport networks, as well as the rapid development of the industry over time, the issue of noise pollution is considered a serious issue that prompted urban planning officials to provide a suitable solution for it. The use of sound barriers is one of the methods that is used in reducing and controlling the sound propagation path and is effective in reducing the traffic noise due to the movement of tires on the road, air passing rapidly over the vehicle, vehicle traffic, and some intentional anomalies (such as raising the volume of internal speakers, tampering with car exhaust, etc.). Currently, 20 highways in Tehran have noise pollution, and in some cases, sound barriers have been installed. The Sayyad Shirazi Highway is also equipped with three sound walls. The purpose of this study was to investigate the performance of the sound barriers located in the Sayyad Shirazi Highway. Material and methods: In this study, a three-section noise barrier was installed in Sayyad Shirazi Highway using a B&K2236 sound level meter according to the standard of the US-EPA in terms of sound level (at a height of 1.5 meters from the ground) in different positions relative to the wall. The sound level was measured at a distance of 5 and 20 meters behind the wall and then two factors of sound level reduction and the amount of sound loss were evaluated. Also, by measuring the sound level at houses (with a stone facade and double glazing) and in the living room of different floors, the equivalent sound level was compared with the sound standard in houses compiled by the US-EPA. Results and discussion: The equivalent sound level inside the highway varied between 70 to 80 dBs, and at a close distance (5 meters) behind the barrier, a decrease of about 15 dBs, and at a distance of 20 meters, a decrease of about 12 dBs was observed. Although in the barrier of Zanbagh Alley, due to the short length of the barrier and not properly designed barrier, the sound barrier (lack of proper installaion angle) was lower. Nevertheless of the reduction of about 12 dB, the equivalent sound level does not comply with standard limit (55 dB). It is difficult to meet the national standard due to the short distance between the highway and residential houses., Inside the houses behind barriers, measurements also indicated a relative non-fulfillment of standards. Although it seemed that with increasing altitude, the effect of sound barriers in reducing the equivalent level of sound would be less, this was not observed until the third floor, and sometimes even due to the loud noise of the utility room, the noise level in the first floor, was higher than the second and third floors. Due to the 6 meters height of the wall, with increasing height and in the fourth and fifth floors of houses behind the noise barrier, the effect was less, however, buildings with more than three floors were less observed near the barrier and the highway. Conclusion: The performance of the noise barrier was generally positive in reducing the equivalent sound level. The sound barriers of Bustan Vahed between Farvardin and Abuzar and the noise barrier of Zanbagh Alley were able to significantly reduce the noise level caused by traffic to a lesser extent. According to this study, none of the locations complied with the national standard limit (55 dB) of noise pollution. سابقه و هدف: امروزه آلودگی صوتی به عنوان یک مشکل جدی بهداشتی و محیط زیستی شناخته میشود. با گسترش پدیده شهرنشینی و مهاجرت و ایجاد شبکه های حمل و نقل جاده ای، ریلی و هوایی و همچنین توسعه سریع صنایع به مرور زمان مسأله آلودگی صوتی به عنوان یک مسأله جدی در نظر گرفته شد که مسئولان برنامه ریزی شهری را بر آن داشت تا اقدام به کنترل و دادن راهکار مناسب برای آن نمایند. استفاده از مانع های صوتی از جمله روش هایی میباشد که در کاهش و کنترل در مسیر انتشار صوت کاربرد پیدا میکند و در کاهش و کنترل صدای ناشی از ترافیک به دلیل حرکت لاستیک خودروها بر سطح جاده، عبور هوا با سرعت از روی بدنه وسیله نقلیه، ازدحام موتور وسیله های نقلیه و برخی ناهنجاریهای عمدی (مانند بلند کردن صدای اسپیکرهای داخلی، دست کاری اگزوز خودرو و ...) مؤثر واقع میشود. هم اکنون 20 بزرگراه شهر تهران آلودگی صوتی دارند که در تعدادی از این بزرگراه ها نصب دیوار صوتی صورت گرفته است. بزرگراه صیاد شیرازی نیز به 3 دیوار صوتی تجهیز شده است. هدف از اجرای این پژوهش، بررسی عملکرد دیوار صوتی واقع در بزرگراه صیاد شیرازی است. مواد و روشها: در این تحقیق 3 مقطعی که دیوار صوتی در بزرگراه صیاد شیرازی تهران نصب شده بود با استفاده از دستگاه صداسنج مدل 2236 k&B و بنابر استاندارد سازمان محیط زیست آمریکا به لحاظ تراز صوت (در ارتفاع 1.5 متری از زمین) در موقعیتهای مختلف نسبت به دیوار صوتی مورد ارزیابی قرار گرفتند. اندازه گیری تراز صوت در فاصله 5 متری و 20 متری پشت دیوار نیز صورت گرفت و سپس دو فاکتور کاهش تراز صوت و میزان افت صدا در این مقاطع مورد ارزیابی قرار گرفت. در ضمن با اندازه گیری تراز معادل صوت در منازل (دارای نماکاری سنگی و واجد شیشه دوجداره) و در اتاق نشیمن طبقه های مختلف به مقایسه تراز معادل صوت با استاندارد صوت در منازل که توسط آژانس حفاظت محیط زیست (آمریکا) تدوین شده، پرداخته شد. نتایج و بحث: میزان تراز معادل صوت در داخل بزرگراه بین 70 الی 80 دسیبل متغیر بوده و در فاصله نزدیک (5 متری) از پشت دیوار کاهش درحدود 15 دسیبلی صوت مشاهده شد، در فاصله 20 متری نیز شاهد کاهش حدود 12 دسیبلی تراز صوتی وجود دارد. هرچند که در دیوار کوچه زنبق بهدلیل کوتاه بودن طول دیوار و رعایت نکردن اصول صحیح طراحی دیوار، مانع صوتی (نبود زاویه دهی مناسب) این مقدار پایین تر بوده است، البته با احتساب کاهش درحدود 12 دسیبل، میزان تراز معادل صوت همچنان تا 55 دسیبلی که استاندارد ملی کشور برای منطقه های مسکونی و در خارج منزل استاندارد تعیین کرده اختالف وجود دارد که به دلیل فاصله کم بزرگراه تا منازل مسکونی این امر را دور از دسترس قرار میدهد. در داخل منازل پشت موانع نیز اندازه گیریهای انجام گرفته بیانگر نبود تحقق نسبی استانداردها میباشد. هرچند که به نظر میرسید با افزایش ارتفاع، اثر موانع صوتی در کاهش تراز معادل صوت کمتر گردد ولی تا طبقه سوم این مورد وجود ندارد و حتی گاهی به دلیل صدای باالی موتور خانه، صدا در طبقه اول بالاتر از طبقات دوم و سوم بوده است. با توجه به ارتفاع درحدود 6 متری دیوار با افزایش ارتفاع و در طبقات چهارم و پنجم منازل پشت دیوار صوتی اثر مانع کمتر میشود. البته کمتر ساختمانی در مجاورت دیوار و بزرگراه مشاهده گردید که بیش از سه طبقه باشد. نتیجه گیری: عملکرد دیوارها درکاهش تراز معادل صوت به طور کلی مثبت بوده است. موانع صوتی بوستان وحد فاصل فروردین تا ابوذر و مانع صوتی کوچه زنبق به میزان کمتر قادر به کاهش قابل توجه تراز صدای ناشی از ترافیک می باشند، بنابر نتایج بیشترین تأثیر موانع در ناحیه سایه صوتی و در واقع پشت مانع می باشد و با فاصله گرفتن از مانع و قرارگیری در ناحیه نیم سایه و بعد از آن سهم مانع در کاهش تراز فشار صوت کم رنگتر میشود.. با وجود عملکرد قابل توجیه دیوارهای صوتی، نتایج این پژوهش، گویای رعایت نکردن استانداردهای صدا در هوای آزاد منطقه های مسکونی (55 دسیبلی) نزدیک بزرگراه می باشد.

https://envs.sbu.ac.ir/article_98157_0dade6666e9ca8cde04a2b1aa356cac6.pdf

دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علوم محیطی 3115-7173 18 3 2020 09 22 Effect of different growing substrates on growth characteristics of Plectranthus sp. in the interior green wall تأثیر بسترهای مختلف کشت بر ویژگی های رشد گیاه پلکترانتوس در دیوار سبز داخلی 236 247 98158 10.29252/envs.18.3.236 FA محمد علی گلستانی گروه علوم باغبانی و مهندسی فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران محمود شور گروه علوم باغبانی و مهندسی فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران علی تهرانی فر گروه علوم باغبانی و مهندسی فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران سید محمد حسین نعمتی گروه علوم باغبانی و مهندسی فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2019 09 28 Introduction: One of the most important issues in the implementation of interior green walls is choosing an efficient and light medium. In recent years, the use of soilless culture in the world, including Iran, has been developing. In this regard, the use of agricultural organic waste in culture media can play an important role in achieving a sustainable environment in addition to its economic advantages. Therefore, this study aimed to compare the effect of imported media and agricultural organic waste on growth characteristics of Plectranthus plant. Material and methods: In this study, the effect of five different growing substrates on the growth characteristics of Plectranthus was performed in a randomized complete block design with four replications and volume ratios (60 to 40) of 1) peat moss + perlite; 2) compost mixes used by greenhouse growers (rice husk compost + tea waste + leaf soil+ rice hull) + perlite, 3) leaf soil compost + perlite, 4) rice hull compost + perlite, and 5) tea waste compost + perlite. In this study, growth traits such as the number of leaves and shoots, fresh and dry weights of shoots and roots, physical properties of media, such as bulk and particle density, water holding capacity, and chemical properties including organic matter percentage, pH, electrical conductivity of the substrate, percentage of phosphorus, nitrogen, potassium, organic carbon, cation exchange capacity, and C/N ratio were measured. Results and discussion: The physicochemical analysis of the combined substrates showed that the composition of the tea waste and perlite had superiority over other media in terms of nitrogen content, water holding capacity, organic matter, and organic carbon percentage, as well as cation exchange capacity. In addition, the lower bulk density in the waste tea and perlite medium (0.15 g/cm-3 ) can be an ideal indicator of its application in the interior green walls compared to the other studied media. Results of the analysis of variance showed that different growing substrates had a significant effect (P ≤ 0.01) on the growth characteristics of the Plectranthus ornamental plant. So that, Plectranthus plants grown on tea waste compost + perlite showed superiority in all measured traits in comparison with other media. One of the important indicators for evaluating substrates is the dry weight of the shoots. In this study, plants grown on tea waste compost + perlite media had higher shoot dry weight and leaf number, which could be due to higher cation exchange capacity and nitrogen content in these media. In contrast, the plants grown in the media of rice husk compost + perlite had the lowest growth characteristic compared to other treatments. The decrease in growth parameters in this substrate can be attributed to the low percentage of nutrients, water holding capacity, and cation exchange capacity. Conclusion: According to the results of this study, the combined substrate of tea waste compost+ perlite, can be a good substitute for imported peat moss in the interior green walls and sustainable green space development due to its proper nutritional characteristics, and low substrate weight and cost, as well as the abundance of these substrates in factories of northern Iran. سابقه و هدف: یکی از موضوع های مهم در اجرای دیوارهای سبز داخلی، انتخاب بستر کاشت کارا و سبک است. در سالهای اخیر استفاده از کشت های بدون خاک در دنیا و از جمله ایران در حال توسعه است. در همین راستا، استفاده از پسماند آلی کشاورزی در بسترهای کاشت میتواند، افزون بر داشتن مزیت های اقتصادی، به منظور نیل به محیط زیست پایدار نیز نقش مهمی ایفا نماید. از اینرو این پژوهش با هدف مقایسه بسترهای کشت وارداتی با پسماند آلی کشاورزی بر رشد گیاه پلکترانتوس (.Plectranthus sp )انجام شد. مواد و روشها: در این پژوهش، تأثیر پنج بستر کـشت مختلـف در نسبتهای حجمی (60 به 40 )شـامل: 1 - مخلوط پیت ماس + پرلیت، 2 - ترکیب مورد استفاده گلخانه داران یعنی مخلوط (کمپوست پوسته برنج + ضایعات چای + خاکبرگ) + پرلیت، 3 - کمپوست پوسته برنج + پرلیت، 4 - کمپوست ضایعات چای + پرلیت، 5 - کمپوست خاکبرگ+ پرلیت در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار بر ویژگی های رشد گیاه زینتی پلکترانتوس در دیوار سبز داخلی به اجرا در آمد. در این پژوهش، صفات رشدی همچون تعداد برگ، تعداد ساقه، وزن تر و خشک ساقه و ریشه؛ ویژگی های فیزیکی بسترهای کشت همچون وزن مخصوص ظاهری، وزن مخصوص حقیقی، ظرفیت نگهداری آب؛ و ویژگیهای شیمیایی شامل درصد مواد آلی، اسیدیته و هدایت الکتریکی بستر کشت، درصد فسفر، نیتروژن، پتاسیم، کربن آلی، ظرفیت تبادل کاتیونی و نسبت C/N اندازه گیری شدند. نتایج و بحث: تجزیه فیزیکوشیمیایی بسترهای ترکیبی آزمایش نشان داد که ترکیب بستر کشت ضایعات چای و پرلیت از نظر درصد نیتروژن، ظرفیت نگهداری آب، درصد ماده آلی و کربن آلی و همچنین ظرفیت تبادل کاتیونی، برتری محسوسی نسبت به دیگر بسترهای کشت داشت. افزون بر این، پایین بودن وزن مخصوص ظاهری (0.15 گرم بر سانتیمتر مکعب) در بستر ضایعات چای و پرلیت نسبت به دیگر بسترهای مورد مطالعه، میتواند سنجه ایده آلی برای بکارگیری آن در دیوارهای سبز داخلی باشد. نتایج تجزیه واریانس دادهها نشان داد که بسترهای مختلف کشت تأثیر معنیداری (P ≤ 0.01)بر ویژگی های رشد گیاه زینتی پلکترانتوس داشتند؛ به طوریکه گیاهان پلکترانتوس پرورش یافته در بستر کمپوست ضایعات چای + پرلیت در همه صفات اندازه گیری شده نسبت به دیگر بسترهای کشت، برتری محسوسی نشان دادند. یکی از سنجه های مهم برای ارزیابی بسترها، وزن خشک اندام های هوایی گیاه میباشد. در این پژوهش، گیاهان پرورش یافته در بستر کشت ضایعات چای و پرلیت وزن خشک اندام هوایی و تعداد برگ بیشتری داشتندکه میتواند به دلیل بیشتر بودن ظرفیت تبادل کاتیونی و درصد نیتروژن در این بسترها باشد. در مقابل، درگیاهان پرورش یافته در بستر کشت کمپوست پوسته برنج و پرلیت ویژگی های رشد گیاهان در پایین ترین مقدار نسبت به دیگر تیمارهای بستر کشت بود. کاهش پارامترهای رشدی در این بستر میتواند به درصد پایین عناصر غذایی، ظرفیت نگهداری آب و تبادل کاتیونی نسبت داده شود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده در این پژوهش، بستر ترکیبی ضایعات چای و پرلیت به دلیل دارا بودن ویژگی های تغذیه ای مناسب، وزن کم بستر، هزینه پایین و فراوانی این بسترها در کارخانه های شمال کشور، میتواند جایگزین مناسبی برای بستر وارداتی پیت در دیوارهای سبز داخلی و توسعه فضای سبز پایدار باشد.

https://envs.sbu.ac.ir/article_98158_d7c1d78c84c3e6c0ea2fe43672d016d5.pdf