دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علوم محیطی 3115-7173 8 4 2011 06 22 Agricultural Activities Effects on Diazinon Pesticide Concentration in Tajan River تاثیر فعالیت های کشاورزی بر غلظت آفت کش دیازینون در رودخانه تجن 96484 FA یوسفعلی احمدی ممقانی دانش آموخته کارشناسی ارشد محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران نعمت اله خراسانی استاد گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران خلیل طالبی جهرمی استاد گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران سید حسین هاشمی استادیار گروه آلاینده های محیط زیست، پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی 0000-0002-5351-3630 فاطمه بهادری خسروشاهی دانش آموخته کارشناسی ارشد محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران Journal Article 2015 05 17 The presence of organic chemical materials in surface water resources, besides having adverse effects on the consumer, reduces the desirability of aquatic fauna and even results in their complete annihilation. Determination of Diazinon residues in the Tajan River (TR) was traced in order to investigate the level of concentration of this pollutant from the agricultural activities around the river. This was accomplished by taking samples in 2008, starting in April at three-week intervals and continued up to October. After each sampling, the existing Diazinon concentration was determined in the laboratory using a high performance liquid chromatography (HPLC) instrument. The largest Diazinon concentration was 47 micrograms per liter found in June and at the third sampling station. Analysis of the results confirmed that the Diazinon concentration of Tajan River increases with the beginning agricultural activities in specific fields covered with rice. This Diazinon concentration appeared throughout summer at different concentrations. According to the criteria recommended by EPA for Diazinon pollutants to protect the river ecosystem, with a one-hour average concentration of 0.17 μg/lit which is not exceeded more than once every three years (acute toxicity criteria), it can be concluded that Diazinon concentration in the Tajan river affected agricultural activities and increased the risk to the river ecosystem. وجود مواد شیمیایی آلی در منابع آب سطحی علاوه بر تاثیر نامطلوب بر مصرف کنندگان این آب ها ، باعث کاهش مطلوبیت زیستگاه برای آبزیان و حتی نابودی آنها می شود.تعیین غلظت باقی مانده دیازینون در رودخانه تجن با هدف بررسی تاثیر پذیری غلظت این آلاینده از فعالیت های کشاورزی اطراف رودخانه ، با نمونه برداری از اردیبهشت ماه شروع و با گام زمانی سه هفته ای تا ماه مهر ادامه یافت. پس از نمونه برداری و انتقال نمونه ها به آزمایشگاه، غلظت دیازینون موجود در نمونه های آب توسط دستگاه کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) اندازه گیری شد. حداکثر غلظت دیازینون به مقدار 47 میکروگرم بر لیتر در خرداد ماه و در ایستگاه سوم اندازه گیری شد. بررسی نتایج نشان داد که غلظت دیازینون در رودخانه تجن با شروع فعالیت های کشاورزی به خصوص شالیکاری های اطراف رودخانه ا فزایش می یابد و درتمام فصل تابستان با غلظت های متفاوتی بسته به زمان استفاده ظاهر می شود. با توجه به این که معیار توصیه شده توسط EPA برای آلاینده دیازینون جهت حفاظت از اکوسیستم رودخانه ، میانگین غلظت یک ساعته 17/0 میکروگرم بر لیتر می باشد که نباید بیشتر از یک بار در هر سه سال (معیار سمیت حاد) تجاوز کند، می توان نتیجه گرفت که غلظت آلاینده دیازینون در رودخانه تجن تحت تاثیر فعالیت های کشاورزی افزایش یافته و اکوسیستم رودخانه را به مخاطره می اندازد.

https://envs.sbu.ac.ir/article_96484_182fb15adb131b7abc2d38d64274cf94.pdf