دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علوم محیطی 3115-7173 9 3 2012 03 20 The Possibility of Nitrogen Removal using the USBF System and the Determination of Its Optimal Detention Time امکان پذیری حذف نیتروژن توسط سیستم USBF و زمان ماند بهینه آن 96388 FA مرتضی شاکری دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس حسین گنجی دوست استاد گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس بیتا آیتی دانشیار گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2015 05 17 The purpose of this study was to determine the efficiency of the USBFprocess for biological nitrogen removal and achieving the optimal hydraulic retention time according to the maximum nitrogen removal in the system. The synthetic wastewater which was used in this research, was a compound of glucose and urea as a carbon and nitrogen source with the COD/N ratio remaining around 10, while the N concentration based on the sum of nitrite and nitrate ions was approximately 50 mg/L. The investigation was carried out over two phases of start up with inoculation, and the operation at differing hydraulic retention times with flow rates of 0.8, 1, 1.2, 1.4, 1.6, 1.8 and 2 lit per hour. The experimental results showed the increasing efficiency of the system in nitrogen removal with increased flow rates, such that 89.4, 92 and 95.1 percent of the initial phosphorus concentrate in the wastewater was removed at flow rates of 0.8, 0.1 and 0.12, respectively; however, at flow rates of 1.4, 1.6, 1.8 and 2 lit per hour, the mean nitrogen removal efficiency was reduced to 93, 88, 83 and 80 percent, respectively. At the end, the hydraulic retention time for the biological nitrogen removal in this process, was determined at 40 hours in the whole system which is equivalent to 5 hours hydraulic retention time in the clarifier. USBF, as an advanced biological process, had an appropriate removal efficiency for the biological treatment of nitrogen. در این تحقیق کارایی فرایند فیلتراسیون جریان رو به بالا با بستر لجن در حذف بیولوژیکی نیتروژن جهت تعیین زمان ماند بهینه بر اساس بیشترین راندمان حذف نیتروژن مورد ارزیابی قرار گرفت. فاضلاب مصنوعی شامل ترکیبات گلوکز و اوره به عنوان منبع کربن و نیتروژن و با نسبت COD/N درحدود 10 با غلظت 50 میلی گرم در لیتر نیتروژن بر اساس مجموع یون نیترات و نیتریت مورد استفاده قرار گرفت. تحقیق در دو فاز راه اندازی و بهره برداری انجام شد که در فاز بهره برداری برای تعیین زمان ماند هیدرولیکی بهینه بر اساس بیشترین راندمان حذف نیتروژن در خروجی سیستم ، جریان فاضلاب با دبی های 8/0، 0/1 ،2/1، 4/1، 8/1، 0/2 لیتر بر ساعت به سیستم اعمال گردید. با توجه به نتایج حاصل ، در ابتدا با افزایش دبی ، راندمان حذف نیتروژن افزایش می یافت، چنانچه میانگین درصد حذف نیتروژن پس از رسیدن سیستم به شرایط پایدار در دبی های 8/1، 0/1 و 2/1 به ترتیب 4/89 ، 92 و 1/95 درصد تعیین گردید ولی در ادامه به افزایش دبی به 4/1، 6/1، 8/1 و 0/2 لیتر بر ساعت میانگین در صد نیتروژن حذف شده کاهش یافته و به ترتیب به مقادیر 93، 88، 83 و 80 درصد رسید. لذا ، زمان ماند بهینه برای پایلوت USBF مقدار 40 ساعت در کل سیستم (معادل 5 ساعت در زلالساز) با بستر لجن و جریان رو به بالا، تعیین گردید.

https://envs.sbu.ac.ir/article_96388_d53b1b1aea7fa7b12bc2823baeff6d55.pdf