دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه علوم محیطی 3115-7173 6 3 2009 03 21 Evaluation of Pesticide Residue in Agricultural Products: A Case Study on Diazinon Residue Rate in Tomato (Solanum lycopersicum), Cucumber (Cucumis Sativus) and Melon (Cucumis melo) بررسی بقایای سموم در محصولات کشاورزی ایران مطالعه موردی : بررسی بقایای دیازینون در گوجه فرنگی ، Solanum lycopersicum)خیار (Cucumis sativus) و خربزه (Cucumis melon) 96024 FA پرویز رضوانی مقدم گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد رضا قربانی گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد علیرضا کوچکی گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد لیلا علیمرادی گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد گلثومه عزیزی گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد آسیه سیاهمرگویی گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2015 05 17 Diazinon is a chemical pesticide used for a wide range of agricultural and horticultural crops. However, its residue in agricultural products could seriously threaten human health. The present study measured diazinon residue in tomato, cucumber and melon by collecting samples from differentareas including 2 regions for tomato (Mashhad and Shiravan), 6 regions for cucumber(Disfool, Jiroft, Kerman, Shirvan, Torbate-Jam and Mashhad), and 2 regions for melon (Shiravan and Torbate-Jam). Diazinon residues were determined using gas chromatography (GC) technique. Results showed that pesticide residue in melon samples from Torbate-Jam and Shiravan were 4.98 and 4.11 times more than the permited residue level, respectively. Cucumber samples collected from Disfool,Rafsanjan, Jiroft, Kerman and Shiravan were 6.1, 4.4, 4.2, 2.1, and 1.8 times higher than the permitted level, respectively. However, diazinon residue in cucumber and tomato grown in Mashhad were lower than permitted levels. دیازینون به عنوان یک آفت کش شیمیایی به دلیل طیف اثر بخشی گسترده ای که دارد مورد توجه بسیاری ازتولید کنندگان محصولات کشاورزی قرار گرفته است، اما در صورت عدم رعایت دوره ماندگاری آن ، وجود بقایای سم در محصولات سلامت مصرف کنندگان را به شدت به مخاطره می اندازد. در این پژوهش ، جهت تعیین میزان بقایای سم دیازینون در گوجه فرنگی ، خیار و خربزه ، نمونه های گوجه فرنگی از 2 منطقه ( شیروان و مشهد) ، خربزه از 2 منطقه ( شیروان و تربت جام ) و خیار از 6 منطقه (دزفول ، جیرفت ، کرمان ، شیروان ،مشهد و رفسنجان) تهیه شد. اندازه گیری بقایای سم دیازینون در نمونه ها توسط دستگاه کروماتوگرافی گازی (GC) انجام شد . تجزیه میزان سم در نمونه های خربزه مربوط به تربت جام و شیروان ، نشان داد که باقیمانده سم دیازینون در خربزه تربت جام 98/4 برابر حد مجاز و درخربزه شیروان 11/4 برابر حد مجاز بود. باقیمانده دیازینون در خیار به جز در خیار مشهد، بیش از حد مجاز بود. بطوری که میزان این سم ، در خیار دزفول 1/6 برابر ، در خیار رفسنجان 4/4 برابر ، در خیار جیرفت 2/4 برابر ، در خیار کرمان 2/1 برابر و درخیار شیروان 8/1 برابر حدمجاز بود ، اما میزان سم در گوجه فرنگی و خیار کشت شده در مشهد کمتر از حد مجاز تعیین شد.

https://envs.sbu.ac.ir/article_96024_0dd4f78c306ab4cb9963321d79192842.pdf