زمين‌شيمي محيط‌زيستی چشمه‌هاي آب گرم بندرعباس، جنوب ايران

گیتی فیروزی, محمد يزدی, پدرام ناوی, آیدا بیاتی

چکیده


منطقه بندرعباس در استان هرمزگان داراي چشمه‌هاي آب گرم متعددي است. اين چشمه‌ها از نظر ساختاري در زون زاگرس چين‌خورده و در سنگ‌هاي آهكي متعلق به كرتاسه تا ميوسن قرار دارند. نمونه‌برداري از آب چهارچشمه آب گرم و يك چشمه آب سرد، در دو نوبت فروردين و شهريورماه 1392، جهت بررسي زمين‌شيمي محيط‌زيستی آن‌ها انجام گرديد. درجه حرارت آب، pH،Eh  و هدايت‌الكتريكي در مظهر چشمه‌ها اندازه‌گيري شدند. تجزیه شيميايي آب چشمه‌ها جهت تعيين غلظت عناصر اصلي و جزئي با روش ICP-OES انجام گرديد. عناصري از قبيل جيوه، آرسنيك، بيسموت و آنتيموان با روش فلوئورسانس اتمی و با دقت ppb اندازه‌گيري شد. غلظت عناصر جزئي در آب چشمه‌ها بيش از حد مجاز استاندارد محيط‌زيستی است. غلظت اورانيوم، توريوم و عناصر نادر خاكي در آب چشمه‌ها بالا مي‌باشد. مطالعات هيدروژئوشيميايي بيان‌گر غلظت بالاي كلرايد در آب چشمه‌ها است. تيپ و رخساره چشمه‌هاي آب گرم و آب سرد از نوع كلروره سديك است و به صورت جوششي همراه با گاز H2S از زمين خارج مي‌شوند. منشاء‌يابي چشمه‌هاي گرم بندرعباس نشان داده‌است كه اين چشمه‌ها از يك مخزن هيدروترمال قديمي منشاء گرفته و غلظت بالاي كلرايد، نشان‌دهنده عميق بودن اين مخزن مي‌باشد.

 


واژگان کلیدی


چشمه‌ آب‌گرم، زمين‌شيمي، محيط‌زيستی، بندرعباس

تمام متن:

PDF

منابع و مآخذ مقاله


. Ghafoori M R. Knowledge of mineral water and mineral springs Iran, Publications of Thehran University; 2003; p.386. [In Persian]

. Aghanabati S A,Geology of Iran. third edition, Publications Geological Survey of Iran (GSI), 2010; p.583. [In Persian]

. Statistical Yearbook of the Hormozgan province; 2008; [In Persian]

. Moini M. Geological map of Bandar-e-Khamir, scale 1:100,000. National Iranian Oil Company, Exploration Directorate. Endorsed By Goodarzi M; 2005; Unpublished

. Aghanabati S A, Geology and mineral potential of the Hormozgan province, Journal of Geology; 2009; Volume 15,2,p.18-28, [In Persian]

. Gharabeili Gh R. Geological map of Fin, scale 1:100,000, National Iranian Oil Company, Exploration Directorate. Endorsed by Seifi R, Goodarzi M; 2005; Unpublished

. Cody A D, Geodiversity of geothermal fields in the Taupo Volcanic Zone,DOC Research & Development Series 281, Science & Technical Publishing,New Zealand; 2007; p. 71.

. Piper A M. A graphical procedure in the geochemical interpretion of Water analysis. Transaction of the American, Geophysical Union 25; 1944; 913- 923pp .

. Schoeller H. Les eaux souterraines, Masson & Cie, Paris; 1962; 642pp

. WHO,Guidelines for drinking-water quality, second addendum.Vol.1, Recommendation, 3th edition; 2008; ISBN 978 92 4 154760 4. World Health Organization.

. WHO, Guidelines for drinking-water quality, World Health Organization. Fourth edition,Geneva; 2011; pp. 315-318

. Han D M, Liang X, Jin M G, Currell M J, Song X F, Liu C M. Evaluation of hydrochemical characteristics and mixing behavior in the Daying and Qicun geothermal systems, Xinzhou Basin, Journal of Volcanology and Geothermal Research, 2010, 189, 92–104

. Modabberi S, Jahromi Yekta S. Environmental geochemistry and sources of potentially toxic elements in thermal springs in the Sabalan volcanic field, NW Iran. Environmental Earth Sciences Journal. Published online 27 July 2013, Springer. DOI 10.1007/s12665-013-2660-0

. Giggenbach W F. Chemical techniques in geothermal exploration;Application of geochemistry in geothermal reservoir development (D’Amore,F., Ed.), UNITAR/UNDP Center on Small Energy resources, Rome; 1991; pp.119-142.

. Shahbeig A. Mineral and thermal water, Geological Survey of Iran(GSI); 1993; [In Persian]

. Muhwezi D K. The Potential Relationship Of Some Geothermal Fields In Uganda; 2009; Reports, Orkustofnun, Grensásvegur 9, Number 20.

. O’Brien J M. Hydrogeochemical Characteristics of the Ngatamariki Geothermal Field and a Comparison with the Orakei Korako Thermal Area, Taupo Volcanic Zone, New Zealand. Master of Science in Geology; 2010; p.168.

. Kipng’ok J, Kanda I. Introduction to geochemical mapping; 2011; Oct. 27 – Nov. 18.


ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.