طراحی شبکه پیوسته فضاي سبز شهري با استفاده از تئوري گراف (مطالعه موردي: منطقه یک تهران)

مجید رمضانی مهریان, شهرزاد فریادي

چکیده


پیوستگی لکه هاي سبز شهري یکی از مهم ترین ویژگی هاي شبکه
فضاي سبز و از الزامات افزایش کارایی و مخصوص اً حفاظت از
تنوع زیستی است. بنابراین برنامهریزان و طراحان فضاهاي سبز شهري
نیاز به ابزاري براي تجزیه و تحلیل پیوستگی شبکه و بهینه سازي آن
دارند. با بهکارگیري اصول اکولوژي سیمايسرزمین و مفاهیم موجود
در تئوري گراف در کنار هم میتوان به شبیه سازي و تجزیه تحلیل
شبکه فضاي سبز پرداخت و طرح مناسبی براي توسعه فضاي سبز در
راستاي بهبود پیوستگی، کارایی و حفظ تنوع زیستی ارائه کرد . با
انتخاب منطقه یک شهر تهران به عنوان مطالعه موردي در این مقاله،
ابتدا مسیرهاي بالقوه براي اتصال مهم ترین لکه هاي سبز با استفاده از
تحلیل مسیر حداقل هزینه تعیین میشود. و سپس با تجزیه و تحلیل
شبکه و استفاده از مفاهیم موجود در تئوري گراف و هم چنین مدل
جاذبه طرح بهینهاي براي توسعه فضاي سبز منطقه یک تهران ارائه
می گردد. نتایج این تحقیق نشان دهنده کارایی بالاي تحلیل شبکه در
مدلسازي، تجزیه تحلیل و بهینهسازي شبکه فضاي سبز شهري است.
هم چنین در راستاي پوشش نارساییهاي موجود در برنامههاي توسعه
فضاي سبز شهري، روش مناسبی براي افزایش پیوستگی شبکه فضاي
سبز شهري و در نتیجه بهبود کارایی فضاي سبز ارائه شد.

واژگان کلیدی


فضاي سبز، تنوع زیستی ، تئوري گراف، اکولوژي سیمايسرزمین.

تمام متن:

PDF

منابع و مآخذ مقاله


-


ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.