تحلیل آماري روزهاي یخبندان تهران طی دوره 56 سالهبهمنظور آشکارسازي نوسانات آب و هوایی

محمود احمدی, پرستو عظیمی

چکیده


چکیده طی دهههاي اخیر اثرات محیطی و اقتصادي اجتماعی تغییر اقلیم و بررسی روند آن در داده هاي حدي مورد توجه اقلیم شناسان و علوم زیست محیطی بوده است. در این میان بررسی و مطالعات تغییرات دما و عوامل مؤثر بر آن در مقیاس جهانی حاکی از آن است که روند دماي کمینه، بیشینه و دماي متوسط در حال افزایش است. یکی دیگر از این متغیر ها تغییرات وقوع و فراوانی روزهاي یخبندان است. هدف از این پژوهش بررسی روند تغییرات تعداد روزهاي دوره یخبندان در تهران، به منظور آشکار سازي تغییر آب و هواست . به منظور شناخت رفتار خطی و غیر خطی عناصر اقلیمی، روند بلندمدت روزهاي یخبندان طی یک دوره آماري 57 ساله استخراج و پس از آماده سازي دادهها مدل هاي آماري متعدد براي پیشبینی سريهاي زمانی مورد استفاده ،ARIMA قرار گرفت. مدل هاي به کار رفته شامل سري زمانی رگرسیون سريهاي زمانی، و ضریب همبستگی است. نتایج نشان داد از سال 1951 تا 1975 روند تغییرات نامنظم است و از مدل خاصی پیروي نمیکند، ولی از سال 1976 تا 2007 این روند با ضریب اطمینان بالا تعداد روزهاي یخ بندان را کاهشی نشان م یدهد ، و میتوان گفت به دلیل افزایش گرمایش شهري و ایجاد جزیره گرمایی، وقوع آن روند کاهشی دارد.

واژگان کلیدی


تغییر آب و هوا، روزهاي یخ بندان، مدل ه اي آماري ،تهران.

تمام متن:

PDF

منابع و مآخذ مقاله


-


ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.