patent بررسی جامعه شناختی نقش و جایگاه زنان درتوسعه پایدار فضای زیستی کلان شهر تهران | عزیزآبادی فراهانی | علوم محیطی
palette
بررسی جامعه شناختی نقش و جایگاه زنان درتوسعه پایدار فضای زیستی کلان شهر تهران
زهرا عزیزآبادی فراهانی, ساسان ودیعه, زهرا حضرتی صومعه

چکیده
سابقه و هدف: برنامه ریزی شهری برای زنان، میتواند نوعی از برنامه ریزی وکالتی 9 انگاشته شود که از طریق آن میتوان حقوق فراموش شده
و صدای خاموش زنان را در شهر یادآوری کرد. برنامه ریزی فضای شهری برای زنان، ایدۀ اصلی خود را از نظریات فمنیستی اقتباس می کند.
این پژوهش با هدف بررسی جامعه شناختی نقش و جایگاه زنان درتوسعه پایدار فضای زیستی کلان شهر تهران انجام شده است.
مواد و روش ها: روش این تحقیق از نظر رویکرد تحقیق توصیفی-پیمایشی است. بنابراین با توجه به روش تحقیق جامعه آماری در این
پژوهش کلیه زنان شهر تهران در نظر گرفته شدهاند. برآورد حجم جامعه درحدود یک صد هزار نفر است. به روش نمونه گیری خوشه ای
تصادفی سیستماتیک 374 نفر از زنان شهر تهران به عنوان نمونه آماری تعیین شدند. پس از جمع آوری اطلاعات از طریق پرسشنامه
محقق ساخت، برای تجزیه وتحلیل داده های آماری از نرم افزار SPSS استفاده شد. از آزمون معتبر کلموگروف-اسمیرنوف برای بررسی
نرمال بودن توزیع متغیرهای اصلی استفاده شد.
نتایج و بحث: نتایج حاکی از آن است که زنان در برنامه ریزی مربوط به توسعه پایدار از جایگاه چندانی برخوردار نیستند. از طرفی زنان در
رویکرد اجتماعی-اقتصادی، رویکرد منابع برنامه ریزی، رویکرد مشارکت برنامه ریزی و برقراری امنیت برای تدوین توسعه پایدار شهر تهران از
جایگاه چندانی برخوردار نیستند. همچنین نتایج تحقیق نشان داد که امنیت شهری برای توسعه پایدار اهمیت بسزایی دارد، اما زنان در این
زمینه نقش کمرنگی داشته و از جایگاه چندانی برخوردار نیستند. امروزه دنیا با این واقعیت مواجه شده که زنان دیگر نمی توانند به عنوان
عوامل نامرئی در فرآیند توسعه به حساب آیند.
نتیجه گیری: نقش آفرینی و توانمندی های زنان در میزان موفقیت دولت های در حال توسعه، سیاستگذاران کلان دولتی را وامیدارد تا
زنان را از حصار نامرئی بودن درآورند. همچنین یکی از زمینه های موثر در ارتقای سطح برابری جنسیتی، تقویت و توانمندسازی زنان از
طریق دادن آموزش به آنان درباره عدم توازن و برابری در قدرت و نیز دادن امکان لازم به زنان در راستای مدیریت زندگی خودشان است.
واژگان کلیدی
برنامه ریزی شهری، نقش و جایگاه زنان، فضای زیستی، توسعه پایدار.

منابع و مآخذ مقاله

منابع:

Amiri Dashti, M., 2017. The role of rural women in sustainable development (Case study: Bushehr Province), The First National Congress of Women in Iran.

Barut, Y., 2017. Women’s cooperatives contributions to local region economy: seferihisar agricultural cooperative development Model-Turkey. Management. 5(2), 120-7.

Connelly, S., 2007. Mapping sustainable development as a contested concept. Local Environment. 1. 12(3), 259-78.

Firouz Bakhte, A., Ebrahimi, R., Rabieifar, V. and Heidari, T., 2012.Evaluation of the City's Social-

ساسان ودیعه و همکاران

فصلنامه علوم محیطی، دوره پانزدهم، شماره 4، زمستان 9316

Cultural Structure with the Sustainable Urban Development Approach (Case study: Karaj city), Urban Planning Research, Third Year, pp. 57-78.

For, Iran, Women in Sustainable Development, The First National Congress of Women in Iran, 1395.

Galindo-Reyes FC, Ciruela-Lorenzo AM, Pérez-Moreno S, Pérez-Canto S., 2016. Rural indigenous women in Bolivia: A development proposal based on cooperativism. InWomen's Studies International Forum Dec 31 (Vol. 59, pp. 58-66). Pergamon.

Grantham, K., 1996. Gender and Indigenous Knowledge: The Role of Nepalese Women in Agricultural Research and Development. School of Agriculture and Forest Sciences, Bangor, UK.

Hosseinzadeh Delir, K., Ghorbani, R. and Shokri Firooz Jah, P., 2009. Quality Analysis and Evaluation of Urban Sustainability Indicators in Tabriz, Urban and Regional Studies and Research. first year, number 2.

Hussein, A., 2013. Environment and Health of Rural Women, Reference Module in Earth Systems and Environmental Sciences.

Isaksson, R., 2006. Total quality management for sustainable development: Process based system models. Business Process Management Journal. 12(5), 632-45.

Krueger, R. and Savage, L., 2007. City‐Regions and Social Reproduction: A ‘Place’for Sustainable Development?. International Journal of Urban and Regional Research. 31(1), 215-23.

Linnenluecke, MK, Verreynne, ML, de Villiers Scheepers, MJ, Venter C.A., 2017. Review of collaborative planning approaches for transformative change towards a sustainable future. Journal of Cleaner Production. 142, 3212-24.

Lopez, MD., 2007. Sustainable development as a solution to inequality amongst rural women of El Salvador: An exploratory case study. Oklahoma State University.

Madu, CN., Kuei, CH. and Lee, P., 2017. Urban sustainability management: A deep learning perspective. Sustainable Cities and Society. 30, 1-7.

Maleki, S. and Damn Bagh, S., 2014. Evaluation of Indicators of Sustainable Urban Development with Emphasis on Social, Physical and Urban Services Indices (Case study: Seven Ways of Sahahaoz Township). Urban Planning Quarterly. first year, third issue.

Nieuwenhuijsen, MJ., Khreis, H., Verlinghieri, E., Mueller, N. and Rojas-Rueda, D., 2017. Participatory quantitative health impact assessment of urban and transport planning in cities: a review and research needs. Environment international. 103, 61-72.

Olatokun Wole, M. and Ayanbode, OF., 2009. Use of indigenous knowledge by women in a Nigerian rural community. Indian Journal of Traditional Knowledge. 8(2), 287-95.

Oliver, PA., 2008. City leadership: at the heart of the global challenge. Global Asia. 3(3), 21-4.

Rahmani Fazli, A., 2016. Sustainable Development and Regional Balance Model, Scientific-Newspaper of the Permanent Secretariat of the Conference on Sustainable and Balanced Regional Development, Second Year, No. 25, Number 35, 1394.

Shokoyi, H., 1994. New Perspectives in Urban Geography, Volume I, Tehran, Sari Publishing.

Smith, D.E., 1987. The everyday world as problematic: A feminist sociology. University of Toronto Press.

Snyder, M.G., 1995. Feminist theory and planning theory: Lessons from feminist epistemologies. Berkeley Planning Journal. 10(1), 1.

Validity, M., 2014. Women's Role in Sustainable Development, National Conference on Women's Role and Role in Jihadi's Management.

Varol, C., Ercoskun, O.Y. and Gurer, N., 2011. Local participatory mechanisms and collective actions for sustainable urban development in Turkey. Habitat International. 35(1), 9-16.

Wu, J.J., 2008. Making the case for landscape ecology an effective approach to urban sustainability. Landscape journal. 27(1), 41-50.

Zanjanizade Azazi, H., 2001. Women and Urban Security, Journal of Farsi Language and Literature, School of Literature and Humanities of Mashhad, Faculty of Literature and Humanities, Mashhad, , Volume 34, Number 3-4, Subsequent 135- 134, pp. 603-60. 626.


ارجاعات
  • در حال حاضر ارجاعی نیست.