مطالعه تطبیقی اصول و قواعد بین‌المللی حاکم بر تقسیم آب در رودخانه‌های فرامرزی

فریبا آوریده, جلال عطاری, محسن عبداللهی

چکیده


با کاهش روز‌افزون منابع آب  در ‌دسترس، تعداد و شدت مناقشات آبی بین کشورهای واقع در حوضه‌های آبریز مشترک بیشتر شده است. اصلی‌ترین چالش این مناقشات به‌ویژه در مناطق خشک و نیمه‌خشک، نحوه تقسیم آب است. قواعد و مقررات بین‌المللی درباره آب‌های فرامرزی عبارتند از 1) قواعد هلسینکی، 2) کنوانسیون آب اروپا، 3) کنوانسیون آبراهه سازمان ملل متحد و 4) قواعد منابع آب برلین. مرور اجمالی تحقیقات پیشین نشان می‌دهد که مجموعه این اسناد از نظر مفاد مربوط به استفاده از آب به‌صورت جامع تحلیل و مقایسه نشده‌اند. در این مقاله ضمن ارائه تاریخچه، مفاد و تفسیرهای موجود، به بررسی تحلیلی و بیان نقاط قوت و ضعف اسناد مذکور پرداخته شده است بررسی تطبیقی این اسناد حاکی از آن است که در تمامی آنها دو اصل مهم "مشارکت منصفانه و معقول" و "التزام به عدم ایراد آسیب قابل‌توجه" لحاظ شده است. نتایج نشان داد که کنوانسیون 1997سازمان ملل متحد نسبت به سایر اسناد مذکور، گزینه مناسب‌تر و منصفانه‌تری برای اجرا در مناطق خشک و نیمه‌خشک از جمله ایران است.


واژگان کلیدی


رودخانه‌های فرامرزی، قوانین بین‌المللی آب، تقسیم آب، استفاده منصفانه

تمام متن:

PDF

منابع و مآخذ مقاله


UN-Water Thematic Paper. Transboundary waters: sharing benefits, sharing responsabilities, www.unwater.org/downloads/UNW_TRANSBOUNDARY.pdf, (assessed: July 1, 2016).

Salman S. International water disputes: a new breed of claims, claimants and settlement institutions. Water International Journal; 2006; 31:2–11.

Wolf A T. Criteria for equitable allocations: the heart of international water conflict. Natural Resources Forum; 1999; 23(4):3-30.

McCaffrey S C. The harmon doctrine one hundred years later: buried, not praised. Natural Resources Journal; 1996; 36(3):549-590.

McCaffrey, S C. International water law series. The University of the Pacific, McGeorge School of Law, ISSN: 2351-9606; 2015.

Beaumont P. The 1997 UN Convention on the law of non-navigational uses of international watercourses: its strengths and weaknesses from a water management perspective and the need for new workable guidelines. International Journal of Water Resources Development; 2000;16(4):475-495.

Dellapenna J W. Treaties as instruments for managing internationally-shared water resources: restricted sovereignty vs. community of property. Case Western Reserve J.; 1995; l (26). Cited in Wolf A T. (1999).

Tanzi A. Codifying the minimum standards of the law of international watercourses. National Resources Forum; 1997; 21(2):109-117.

Tanzi A. The UNECE Convention on the Protection and Use of Transboundary Watercourses and International Lakes: Its Contribution to International Water Cooperation. ISBN13: 9789004291577. E-ISBN: 9789004291584. 2015.

Samee M. The law of international watercourses. MA.: Mofid University, Tehran; 2003. [In Persian

Nowrouzi A A. The law of the non-navigational uses of international watercourses with especial focused on Iran-Iraq transboundary rivers. MA.: Tehran; 2007. [In Persian

Nouri M. The evolution in the law of the non-navigational uses of international watercourses, from harmon doctrine to 1997 New York convention. MA.: Islamic Azad Universiy, Tehran; 2011. [In Persian

Mohammadalipour F. International law studies of sirwan project. Water Resources and Power Development Co.; 2007. [In Persian

Naghshbandi S, Naghshbandi N. International law doctorin in utilisation of transboundary rivers. Conservation and Protection of Environment and Sustain Development Conference; 2013. [In Persian

Jafari Veldani A. Using the waters of Iran_Iraq transboundary rivers and international law. Law and Policy Journal; 2009: 26 [In Persian

Mousavi S F. The law of international rivers: by emphasising on Jordan and Litany drainage basins and management of waters. Tehran: Dadgostar; 2021. pp. 150-167. [In Persian

Bay Y. Hydropolitics of transboundary rivers. Tehran: Abrar-e-Moaser; 2005. pp. 26-27. [In Persian

International Law Association (ILA). Helsinki Rules on the uses of the waters of international rivers. Report of the 52nd Conference, London; 1967

Khasawneh A. The international law commission and middle east waters. in Water in the middle east: legal, political and commercial implications, by J A Allan, C Mallat. London; New York: I.B. Tauris Publishers; 1995. pp. 3-30. Cited in Wolf A T. 1999.

The World Bank. Water resources management. A World Bank Policy Paper, www-wds.worldbank.org/ external/default/WDSContentServer/.../multi_page.pdf, (assessed: July 1, 2016.

Rieu-Clarke A, Moynihan R & Magsig B O. UN Watercourses Convention user’s guide. Centre for Water Law, Policy and Science, Dundee University. http://dl.dropboxusercontent.com/u/391260/UNWatercoursesConvention-UserGuide.pdf, (assessed: June 1, 2016).

McCaffrey S. The law of international watercourses - non-navigational uses. Oxford: Oxford University Press; 2001.

Shihata I. Foreword, in International watercourses: enhancing cooperation and managing conflict, by S Salman & L Boisson de Chazournes (Eds). World Bank Technical Paper No. 414; 1998; p. vii

International Law Association (ILA). Report of the seventy-first conference, Berlin; 2004, pp. 334–421.

Salman S. The Helsinki Rules, the UN Watercourses Convention and the Berlin Rules: perspectives on international water. Water Resources Development; 2007; 23(4):625–640


ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.