تحلیل مقایسه‏ ای و پایش اثربخشی الگوی مشارکتی جیگ‏ ساو و تدریس سنتی درآموزش محیط ‏زیست شهری

آتوسا سلیمانی, اسماعیل صالحی

چکیده


سابقه و هدف: تدریس مشارکتی به‌عنوان یکی از روش ‏های تدریس نوعی رابطه‏ بین فردی است که خلاء استفاده از آن در انتقال مفاهیم محیط زیستی و پایش آنها کاملاً احساس می‎‏شود و انجام پژوهش‏ هایی بر پایه این نوع تدریس، در انتخاب موثرترین روش انتقال مفاهیم، به آموزشگران محیط زیست و فعالان این حوزه کمک شایانی خواهد کرد. چراکه می‏تواند در رشد مهارت‏ های بین فردی، ذهنی و مهارت‏ های سطح بالای تفکر انتقادی تاثیر داشته باشد و موجب یادگیری بیشتر، به خاطر سپاری موثرتر اطلاعات و لذت بیشتر فراگیرنده از کلاس درس شود. از آنجا که هدف اصلی این پژوهش مقایسه و پایش اثربخشی آموزش مباحث محیط زیست شهری با استفاده از روش‏ یادگیری مشارکتی جیگ‎‏ساو و روش سنتی است این سوال مطرح می‏شود که کدامیک از روش ‏ها برای انتقال مفاهیم محیط زیست شهری موثرترند و با گذشت زمان میزان ماندگاری مفاهیم محیط زیستی ارائه شده چگونه است.

مواد و روش‏ ها: این پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش ‏آزمون-پس ‏آزمون با دو گروه مشارکتی و سنتی است. جامعه آماری شامل دانش ‏آموزان پسر مقطع سوم ابتدایی شهر اهواز است که برای نمونه‏ گیری از روش خوش ه‏ای تصادفی استفاده شد. حجم نمونه شامل 62 نفر است که 32 و 30 نفر آن‏ها به ترتیب در گروه روش تدریس مشارکتی جیگ‏ساو و گروه روش تدریس سنتی قرار گرفتند. همسان بودن گروه‏ ها از طریق اجرای پیش‏ آزمون سنجیده شد و پایایی آزمون از طریق محاسبه ضریب آلفای کرونباخ 84/0 به دست آمد. روش ‏های یادگیری به مدت 3 هفته متوالی اجرا شد و یک هفته و سپس یک‏ ماه پس از پایان مداخله پس‏ آزمون به‌عمل آمد. نمرات با استفاده از روش اندازه اثر، آزمون t مستقل و همبسته با استفاده از نرم افزار spss مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار گرفتند.

نتایج و بحث: نتایج آزمون t مستقل از پیش ‏آزمون‏ گروه‏ های مشارکتی و سنتی نشان داد که میزان آگاهی از تمامی مباحث محیط زیست شهری در میان دانش‏ آموزان یکسان بوده و تفاوت معنادار میان این دو گروه مشاهده نشد. میانگین گروه مشارکتی و سنتی در پیش‏آزمون مباحث محیط زیست شهری به ترتیب 68/18 و 66/18 به‌ ‌دست آمد. در حالی‏ که نتایج پس‏ آزمون یک هفته پس از اعمال مداخله نشان داد که میانگین گروه مشارکتی و سنتی به ترتیب 28/26 و 10/23 محاسبه شد. میانگین پس‏آزمون یک ماه پس از اعمال مداخله نیز به ترتیب 65/25 و 93/21 به دست آمد و میانگین حاصل از پس‏آزمون گروه مشارکتی یک هفته و یک ماه پس از مداخله در سطح معناداری نسبت به میانگین گروه سنتی بالاتر شد. نتایج آزمون اندازه اثر نشان داد که اندازه اثر روش مشارکتی جیگ‏ساو در بازه زمانی یک هفته پس از مداخله آموزشی 870/1 و در بازه زمانی یک ماه پس از آموزش مشارکتی 137/2 است. همچنین، با توجه به نتایج آزمون t همبسته بین میزان آگاهی قبل از مداخله و یک هفته بعد از اجرای دوره‏ی آموزشی تفاوت معنا‏دار مشاهده شد. یک ماه پس از اجرای دوره‏ی آموزشی میانگین میزان آگاهی در روش مشارکتی از 28/26 به 65/25 و در روش سنتی از 10/23 به 93/21 تغییر نمود که در مقایسه با قبل از اجرای دوره‏ی آموزشی، تفاوت معنا‏داری مشاهده شد. نتایج حاصل نشان داد، دانش‏آموزانی که از طریق یادگیری مشارکتی طبق الگوی جیگ‏ساو به یادگیری می‏پردازند، مطالب و مباحث را نسبت به دانش‏آموزانی که از طریق یادگیری سنتی آموزش دیده ‏اند، بهتر یاد می‏گیرند.

نتیجه‏ گیری: نتایج تحلیل داده ‏ها نشان داد که میزان آگاهی از مباحث محیط زیست شهری در میان دانش‏ آموزانی که به روش مشارکتی جیگ‏ساو آموزش دیده بودند، در سطح معناداری بالاتر از دانش‏ آموزان آموزش دیده به روش سنتی بود. همچنین نتایج حاصل از پایش اثربخشی، برتری روش مشارکتی جیگ‏ساو را نسبت به روش آموزش سنتی تایید نمود.


واژگان کلیدی


الگوی تدریس مشارکتی- آموزش محیط زیست- مداخله آموزشی- روش جیگ‏ ساو

تمام متن:

PDF

منابع و مآخذ مقاله


- Aini, M. S., and Laily, P, 2010. Preparedness of Malaysian pre-school educators for environmental education. Editorial Board. p. 271.

- Alton-Lee, A., 2012. Cooperative Learning in Physical Education: A Research-Based Approach edited by Ben Dyson & Ashley Casey. Qualitative Research in Education, 1(2), pp.228-232.

- Aronson, E., 1978. The jigsaw classroom. Sage.

- Asadin, S. Piri, M. Hasan Reihani, L, 2015. A Comparison of the effectiveness of cooperative and individual teaching methods on educational achievement of English in grade one of high school, Journal of Technology Education 1. no.10, 37-44 (In Persian with English abstract).

- Aziz, Z. and Hossain, M.A., 2010. A comparison of cooperative learning and conventional teaching on students’ achievement in secondary mathematics. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 9, pp.53-62.

- Çelik, S., Aytın, K. and Bayram, E., 2013. Implementing cooperative Learning in the Language Classroom: opinions of Turkish teachers of English. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 70, pp.1852-1859.

- Baker, T., and Clark, J, 2010. Cooperative learning–a double‐edged sword: a cooperative learning model for use with diverse student groups. Intercultural Education 21, no. 3, pp. 257-268.

- Behrangi, M.R. Aghayari, T. "The changes resulting of cooperative Jigsaw training in the traditional teaching fifth grade students", Quarterly Journal of Educational Innovations 4, no. 3, 2004. p. 35-53 (In Persian with English abstract).

- Fischer, G. and Sugimoto, M., 2006. Supporting self-directed learners and learning communities with sociotechnical environments. Research and practice in technology enhanced learning, 1(01), pp.31-64.

- Gholtash, A, 2004. Investigation the effectiveness of cooperative learning on students' social skills growth in five grades [Master thesis]. Tehran: University of Tarbiat Moallem

- Gillies, R.M., 2004. The effects of cooperative learning on junior high school students during small group learning. Learning and instruction, 14(2), pp.197-213.

- Glass, G.V., 1982. Meta‐analysis: An approach to the synthesis of research results. Journal of Research in Science Teaching, 19(2), pp.93-112.

- Hsiung, C.M., 2012. The effectiveness of cooperative learning. Journal of Engineering Education, 101(1), p.119.

- Işık, D. and Tarım, K., 2009. The effects of the cooperative learning method supported by multiple intelligence theory on Turkish elementary students’ mathematics achievement. Asia Pacific Education Review, 10(4), pp.465-474.

- Majdodin, A. Nili, M.R. and Veisi, H, 2012. An assessment of the training needs of women primary teachers of environment in the 17th district of the city of Tehran, Environmental Sciences 9, no. 4, 81-92 (In Persian with English abstract).

- Meiboudi, H., Shobeiri, S. M, Arjmandi, R, and Babaei Semiromi, F. A, 2015. new approuch to environmental education for kids in Mashhad. Journal of Technology of Education. 9, no. 1. 77-87 (In Persian with English abstract).

- Mizuno, M., 2011. Cooperative Learning for Fostering Knowledge Construction in Japanese High School. Online Submission.

- Niroo, M, and Haji Hossein Nejhad, Gh, 2013. The effect of Gardner theory of multiple intelligences (MI) in the education, based on understanding and improving students' attitude. Agricultural Extension and Education Research. 1, no. 2, 1-12 (In Persian with English abstract).

- Petrescu, A.M., Gorghiu, G. and Lupu, R.A., 2015. Non-formal Education-Frame for Responsible Research and Innovation Demarches. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 180, pp.682-687.

- Sajadi, F. and Sha’bani, E.A, 2014. New Patterns and Methods of History Teaching. no. 193 (In Persian with English abstract).

- Shachar, H. and Fischer, S., 2004. Cooperative learning and the achievement of motivation and perceptions of students in 11th grade chemistry classes. Learning and Instruction, 14(1), pp.69-87.

- Shekarey, A. 2012. Effects of cooperative learning on the development of students’ social skills. Education Strategies in Medical Sciences 5, no. 1, 31-37 (In Persian with English abstract).

- Shobeiri, S. M, and Shamsi , S.Z, 2015. An analysis of the interdisciplinary curriculum of the rnvironmental education in higher education. Interdiciplinary Studies in the Humanities (Iranian Journal of Cultural Research). 7, no. 3 (27), 127-145 (In Persian with English abstract).

- Slavin, R.E., 1990. Cooperative learning: Theory, research, and practice. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall,.

- Soykan, A. and Atasoy, E., 2012. Historical development of non-formal environmental education in Turkey. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 46, p.736-743.

- Soykan, A., Atasoy, E. and Kostova, Z., 2012. Historical development of environmental education in Bulgaria.

- Thurston, A., Topping, K.J., Tolmie, A., Christie, D., Karagiannidou, E. and Murray, P., 2010. Cooperative Learning in Science: Follow‐up from primary to high school. International Journal of Science Education, 32(4), pp.501-522.

- UNESCO, P., 1978. Final Report, Intergovernmental conference on environmental education, Tbilissi (USRR), 14-16 oct., 1977.

- Vaughan, W., 2002. Effects of cooperative learning on achievement and attitude among students of color. The Journal of Educational Research, 95(6), pp.359-364.

- Yang, S.C. and Liu, S.F., 2005. The study of interactions and attitudes of third-grade students' learning information technology via a cooperative approach. Computers in Human Behavior, 21(1), pp.45-72.

- Yazdanipour, N. Yousefi, A. and Haghani, F, 2009. The Effect of Teaching in Project-Cooperative Method on Academic Achievement of Senior Girl Students in Foolad Shahr High Schools, in Terms of Statistics and Modeling, Research in curriculum planning. 1 (22) :85-98 (In Persian with English abstract).


ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.